Latin
Lines 1.140-1.185
Seneca the Younger, Phoenissae 1.140-185
Not analysed yet
Quid perdis ultra uerba? quid pectus ferum
Mollire tentas precibus? hoc animo sedit,
Effundere hanc cum morte luctantem diu
Animam, et tenebras petere: nam sceleri haec meo
Parum alta nox est. Tartaro condi iuuat,
Et si quid ultra Tartarum est. Tandem libet,
Quod olim oportet. Morte prohiberi haud queo.
Ferrum negabis? noxias lapso uias
Cludes? et arctis colla laqueis inseri
Prohibebis? herbas, quae feront letum, auferes?
Quid ista tandem cura proficiet tua?
Ubique mors est. Optime hoc cauit deus.
Eripere uitam nemo non homini potest;
At nemo mortem: mille ad hanc aditus patent.
Nil quaero: dextra noster et nuda solet
Bene animus uti. Dextra, nunc toto impetu,
Toto dolore, uiribus totis ueni.
Non destino unum uulneri nostro locum.
Totus nocens sum: qua uoles, mortem exige.
Effringe corpus, corque tot scelerum capax
Euelle; totos uiscerum nuda sinus.
Fractum incitatis ictibus guttur sonet;
Laceraeue fixis unguibus uenae fluant.
Aut dirige iras, quo soles: haec uulnera
Rescissa multo sanguine ac tabe irriga.
Hac extrahe animam, duram, inexpugnabilem.
Et tu, parens, ubicunque poenarum arbiter
Adstas mearum non ego hoc tantum scelus
Ulla expiari credidi poena satis
Unquam, nec ista morte contentus fui,
Nec me redemi parte: membratim tibi
Volui perire, debitum tandem exige:
Nunc soluo poenas; tunc tibi inferias dedi.
Ades, atque inertem dexteram introrsus preme,
Magisque merge: timida tum paruo caput
Libauit haustu, uixque cupientes sequi
Eduxit oculos. Haeret etiam nunc mihi
Ille animus, haeret, cum recusantem manum
pressere uultus. Audies uerum, Oedipe:
Minus eruisti lumina audacter tua,
Quam praestitisti. Nunc manum cerebro indue.
Hac parte mortem perage, qua coepit mori.
Antigone Pauca, o parens magnanime, miserandae precor
Ut uerba natae mente placata audias.
Non te ut reducam ueteris ad specimen domus,
Habitumque regni flore pollentem inclito;