Latin
Lines 1.471-1.526
Seneca the Younger, Phoenissae 1.471-526
Not analysed yet
Hunc quoque repone. Vinculo frontem exue,
Tegimenque capitis triste belligeri leua,
Et ora matri redde. Quo uultus refers,
Acieque pauida fratris obseruas manum?
Affusa totum corpus amplexu tegam:
Tuo cruori per meum fiet uia.
Quid dubius haeres? an times matris fidem?
Polynices Timeo: nihil iam iura naturae ualent.
Post ista fratrum exempla, ne matri quidem
Fides habenda est.
Iocasta Redde iam capulo manum,
Adstringe galeam, laeua se clypeo ingerat;
Dum frater exarmatur, armatus mane.
Tu pone ferrum, causa qui es ferri prior.
Si pacis odium est, furere si bello placet,
Inducias te mater exiguas rogat,
Ferat ut reuerso post fugam nato oscula,
Vel prima, uel suprema. Dum pacem peto,
Audite inermes: ille te, tu illum times:
Ego utrumque, sed pro utroque. Quid strictum abnuis
Recondere ensem? qualibet gaude mora;
Id gerere bellum cupitis, in quo est optimum
Vinci: uereris fratris infesti dolos?
Quoties necesse est fallere, aut falli a suis;
Patiare potius ipse, quam facias, scelus.
Sed ne uerere: mater insidias et hinc,
Et rursus illinc abiget. Exoro, an patri
Inuideo uestro? ueni, ut arcerem nefas,
An ut uiderem propius? hic ferrum abdidit
Reclinis hastae, et arma defixa incubat.
Ad te preces nunc, nate, maternas feram,
Sed ante lacrimas. Teneo longo tempore
Petita uotis ora. Te, profugum solo
Patrio, penates regis externi tegunt:
Te maria tot diuersa, tot casus uagum
Egere: non te duxit in thalamos parens
Comitata primos, nec sua festas manu
Ornauit aedes, nec sua laetas faces
Vitta reuinxit: dona non auro graues
Gazas socer, non arua, non urbes dedit;
Dotale bellum est. Hostium es factus gener,
Patria remotus, hospes alieni laris, .
Externa consecutus, expulsas tuis,
Sine crimine exsul. Ne quid e fatis tibi
Deesset paternis, hoc quoque ex illis habes,
Errasse thalamis. Nate, post multos mihi
Remisse soles, rate, sollicitae metus
Et spes parentis, cuius aspectum deos
Semper rogaui, cum tuus reditus mihi
Tantum esset erepturus aduentu tuo,
Quantum daturas, quando pro te desinam,
Dixi, timere? dixit irridens deus,
Ipsum timebis. Nempe, nisi bellum foret,
Ego te carerem: nempe, si tu non fores,
Bello carerem. Triste conspectus datur
Pretium tui durumque; sed matri placet
Hinc modo recedant arma, dum nullum nefas