Latin

[Proverbs], lines 1.1.1-1.1.26

Seneca the Younger, [Proverbs] 1.1.1-26

Not analysed yet

Omne peccatum actio est, actio autem omnis voluntaria est tam honesta quam turpis: ergo voluntarium est omne peccatum. Tollite excusationem: nemo peceat invitus.
Educatio et disciplina mores faciunt, et ad id vivit unusquisqiie, quod didicit. Itaque bona consuetudo excutere debet, quod mala instruxit. Bene loquere, bene facias.
Nihil interest, quo animo facias, quod fecisse vitiosum est, quia facta cernuntur, animus vero non videtur.
Nulla (enim) laus est non facere, quod facere non possis.
Quid est homini inimicissimum? alter homo.
Libenter feras, quod necesse est: dolor patientia vincitur.
Specta, quod te numquam paeniteat.
Non quam multis placeas, sed qualibus stude.
In hoc (tamen) incumbe, ut libentius audias quam loquaris.
Multos vitam differentes mors incerta praevenit: (itaque) omnis dies velut ultimus iudicandus est.
Tristitiam, si potes, ne admiseris, si minus, ne ostenderis.
Amicos secreto admone, palam lauda.
Verba rebus, non personis aestimanda sunt.
Oratorem te puta, si tibi ante omnes, quod oportet, persuaseris.
Ut licentiosa mancipia animi imperio coerce linguam, ventrem, libidinem.
Quod tacitum velis esse, nemini dixeris. Si tibi ipsi non imperasti, quomodo ab aliis silentium speras?
Ridiculum est aliquem odio nocentis innocentiam suam perdere.
Monstro similis est avaritia senilis. Quid enim stultius est, quam via deficiente viaticum augere?
Omnes infantes terra nudos excipit: non te pudet sordidius vivere quam nasci?
Quid dulcius quam habere (amicum), cum quo audeas ut tecum omnia sic loqui?
Magnarum virium est neglegere laedentem.
Quid sis interest, non quid habearis.
Nondum felix es, si non te turba deriserit.
Si vis beatus esse, cogita hoc primum: Contemne contemni.
Priusquam promittas, deliberes, et cum promiseris facias.
Id agas, ut ne quis merito tuo te oderit. Etsi nullos inimicos tibi faciat iniuria, multos facit invidia.

Latin

[Proverbs], lines 1.1.1-1.1.26

Seneca the Younger, [Proverbs] 1.1.1-26

Not analysed yet

Omne peccatum actio est, actio autem omnis voluntaria est tam honesta quam turpis: ergo voluntarium est omne peccatum. Tollite excusationem: nemo peceat invitus.
Educatio et disciplina mores faciunt, et ad id vivit unusquisqiie, quod didicit. Itaque bona consuetudo excutere debet, quod mala instruxit. Bene loquere, bene facias.
Nihil interest, quo animo facias, quod fecisse vitiosum est, quia facta cernuntur, animus vero non videtur.
Nulla (enim) laus est non facere, quod facere non possis.
Quid est homini inimicissimum? alter homo.
Libenter feras, quod necesse est: dolor patientia vincitur.
Specta, quod te numquam paeniteat.
Non quam multis placeas, sed qualibus stude.
In hoc (tamen) incumbe, ut libentius audias quam loquaris.
Multos vitam differentes mors incerta praevenit: (itaque) omnis dies velut ultimus iudicandus est.
Tristitiam, si potes, ne admiseris, si minus, ne ostenderis.
Amicos secreto admone, palam lauda.
Verba rebus, non personis aestimanda sunt.
Oratorem te puta, si tibi ante omnes, quod oportet, persuaseris.
Ut licentiosa mancipia animi imperio coerce linguam, ventrem, libidinem.
Quod tacitum velis esse, nemini dixeris. Si tibi ipsi non imperasti, quomodo ab aliis silentium speras?
Ridiculum est aliquem odio nocentis innocentiam suam perdere.
Monstro similis est avaritia senilis. Quid enim stultius est, quam via deficiente viaticum augere?
Omnes infantes terra nudos excipit: non te pudet sordidius vivere quam nasci?
Quid dulcius quam habere (amicum), cum quo audeas ut tecum omnia sic loqui?
Magnarum virium est neglegere laedentem.
Quid sis interest, non quid habearis.
Nondum felix es, si non te turba deriserit.
Si vis beatus esse, cogita hoc primum: Contemne contemni.
Priusquam promittas, deliberes, et cum promiseris facias.
Id agas, ut ne quis merito tuo te oderit. Etsi nullos inimicos tibi faciat iniuria, multos facit invidia.