Latin · ~9 min
Lines 15.427-15.484
Silius Italicus, Punica 15.427-484
Not analysed yet
antrum ingens iuxta, quod acus simulauit in ostro,
Cyclopum domus. hic recubans manantia tabo
corpora letifero sorbet Polyphemus hiatu.
circa fracta iacent excussaque morsibus ossa.
ipse manu extenta Laertia pocula poscit
permiscetque mero ructatos ore cruores.
Conspicuus Siculi Tyrius subteminis arte
gramineas pacem superum poscebat ad aras:
ecce inter medios hostilia nuntius arma,
quadrupedante inuectus equo, aduentare ferebat.
turbatae mentes, imperfectusque deorum
cessit honos. ruptis lincunt altaria sacris:
clauduntur uallo, tenuemque ut roscida misit
lucem Aurora polo, rapiunt certamina Martis.
audax Scipiadae stridentem Sabbura cornum
excepit, geminaeque acies uelut omine motae.
exclamat Latius ductor: ‘Prima hostia uobis,
sacrati manes, campo iacet. en age, miles,
in pugnam et caedes, qualis spirantibus ire
adsueras ducibus, talis rue.’ dumque ea fatur,
incumbunt. Myconum Laenas Cirtamque Latinus
et Thysdrum Maro et incestum Catilina Nealcen
germanae thalamo obtruncat. cadit obuius acri
Kartalo Nasidio, Libycae regnator harenae.
te quoque Pyrenes uidit conterrita tellus
permixtum Poenis et uix credenda furentem,
magnum Dardaniae, Laeli, decus, omnia felix
cui natura dedit, nullo renuente deorum
ille foro auditus, cum dulcia soluerat ora,
aequabat Pyliae Neleia mella senectae.
ille, ubi suspensi patres et curia uocem
posceret, ut cantu ducebat corda senatus.
idem, cum subitum campo perstrinxerat auris
murmur triste tubae, tanto feruore ruebat
in pugnam atque acies, ut natum ad sola liqueret
bella: nihil uitae peragi sine laude placebat.
tunc et furtiua tractantem proelia luce
deiecit Galam. sacris Carthaginis illum
supposito mater partu subduxerat olim,
sed stant nulla diu deceptis gaudia diuis.
tunc Alabim Murrum atque Dracen demisit ad umbras,
femineo clamore Dracen extrema rogantem.
huius ceruicem gladio inter uerba precesque
amputat: absciso durabant murmura collo.
At non ductori Libyco par ardor in armis.
frondosi collis latebras ac saxa capessit
auia, nec caedes extremaue damna mouebant
agminis. Italiam profugus spectabat et Alpis,
praemia magna fugae. tacitum dat tessera signum:
dimissa in collis pugna siluasque ferantur
dispersi et summam, quicumque euaserit, arcem
Pyrenes culmenque petat. tum primus honore
armorum exuto et parma celatus Hibera
in montis abit atque uolens palantia linquit
agmina. desertis Latius uictricia signa
immittit miles castris. non urbe recepta
plus ulla partum praedae, tenuitque moratas
a caede, ut Libycus ductor prouiderat, iras: