# De Mirabilibus Mundi 1.223-225 Solinus, De Mirabilibus Mundi, Lines 1.223-1.225. Latin. Canonical: https://interlinea.aeterna-institute.org/library/latin/solinus/de-mirabilibus-mundi/1.223 XLIV. 1 Paphlagoniam limes a tergo Galaticus amplectitur. Ea Paphlagonia Carambi promunturio spectat Tauricam, consurgit Cytoro monte porrecto in spatium trium et sexaginta milium, insignis loco Eneto, a quo, ut Cornelius Nepos perhibet, Paphlagones in Italiam transuecti mox Veneti sunt nominati. 2 Plurimas in ea regione urbes Milesii condiderunt, Eupatoriam Mithridates; quo subacto a Pompeio Pompeiopolis est dicta. XLV. 1 Cappadocia gentium uniuersarum quae Pontum accolunt praecipue introuersus recedit. Latere laeuo utrasque Armenias et Commagenen simul transit; dextero plurimis Asiae populis circumfusa. Attollitur ad Tauri iuga et solis ortus. Praeterit Lycaoniam Pisidiam Ciliciam. 2 Vadit super tractum Syriae Antiochiae, parte regionis alterius in Scythiam pertendens, ab Armenia maiore diuisa Euphrate amne; quae Armenia unde Panedri montes sunt auspicatur. 3 Multae in Cappadocia urbes inclitae; uerum ut ab aliis referamus pedem, coloniam Archelaidem, quam deduxit Claudius Caesar, Halys praeterfluit; Neocaesaream Lycus alluit; Melitam Samiramis condidit; 4 Mazacam sub Argaeo sitam Cappadoces matrem urbium numerant: qui Argaeus niualibus iugis arduus ne aestiuo quidem torrente pruinis caret quemque indidem populi habitari deo credunt. 5 Terra illa ante alias altrix equorum et prouentui equino accommodissima est; quorum hoc in loco ingenium reor persequendum. 6 Nam equis inesse iudicium documentis plurimis patefactum est, cum iam aliquot inuenti sunt, qui nonnisi primos dominos recognoscerent, obliti mansuetudinis, si quando mutassent consueta seruitia. Inimicos partis suae norunt adeo, ut inter proelia hostes morsu petant. 7 Sed illud maius est, quod rectoribus perditis quos diligebant arcessunt fame mortem. Verum hi mores in genere equorum praestantissimo reperiuntur: nam qui infra nobilitatem *sati sunt, nulla documenta sua praebuerunt. 8 Sed ne quid uideamur dicendi licentia contra fidem adrogasse, exemplum frequens dabimus. Alexandri Magni equus Bucephalus dictus siue de aspectus toruitate seu ab insigni, quod taurinum caput armo inustum habebat, seu quod de fronte eius quaedam corniculorum minae protuberabant, cum ab equario suo alias etiam molliter sederetur, accepto regio stratu neminem umquam alium praeter dominum uehere dignatus est. 9 Documenta eius in proeliis plura sunt, quibus Alexandrum e durissimis certaminibus sospitem ope sua extulit; quo merito effectum, ut defuncto in India exequias rex duceret et supremis sepulcrum daret, urbem etiam conderet, quam in nominis memoriam Bucephalam nominauit. 10 Equus C. Caesaris nullum praeter Caesarem dorso recepit; cuius primores pedes facie uestigii humani tradunt fuisse, sicut ante Veneris genetricis aedem hac effigie locatus est. 11 Regem Scytharum cum singulari certamine interemptum aduersarius uictor spoliare uellet, ab equo eius calcibus morsuque est lancinatus. Agrigentina etiam regio frequens est equorum sepulcris, quod munus supremitatis meritis datum credimus. 12 Voluptatem his inesse circi spectacula prodiderunt; quidam enim equorum cantibus tibiarum, quidam saltationibus, quidam colorum uarietate, nonnulli etiam accensis facibus ad cursus prouocantur. Affectum equinum lacrimae probant: 13 denique interfecto Nicomede rege equus eius uitam inedia expulit. Cum proelio Antiochus Galatas subegisset, Cintareti nomine ducis, qui in acie ceciderat, equum insiliuit ouaturus isque adeo spreuit lupatos, ut de industria cernuatus ruina pariter et se et equitem adfligeret. 14 Ingenia equorum etiam Claudii Caesaris circenses probauerunt, cum effuso rectore quadrigae currus aemulos non minus astu quam uelocitate praeuerterent et post decursa legitima spatia ad locum palmae sponte consisterent, uelut uictoriae praemium postularent. 15 Excusso quoque auriga, quem Rutumannam nominabant, relicto certamine ad Capitolium quadriga prosiliuit nec ante substitit quam Tarpeium Iouem trina dextratione lustrasset. 16 In huiusce animalis genere aetas longior maribus: legimus sane equum ad annos LXX uixisse. Iam illud non uenit in ambiguum, quod in annum tertium et tricesimum generant, utpote qui etiam post uicesimum mittantur ad subolem reficiendam. Notatum etiam aduertimus Opuntem nomine equum ad gregariam uenerem durasse in annos quadraginta. 17 Equarum libido extinguitur iubis tonsis. In quarum partu amoris nascitur ueneficium, quod in frontibus praeferunt recens editi, furuo colore, caricis simile, hippomanes nominatum; quod si praereptum statim fuerit, nequaquam mater pullo ubera praebet fellitanda. 18 Quo quis acrior fuerit speique maioris, profundius nares mersitat in bibendo. Mas ad bella numquam producitur apud Scythas, eo quod feminae exonerare uesicas etiam in fuga possunt. Edunt equae et uentis conceptos; sed hi numquam ultra triennium aeuum trahunt. --- Solinus, DE MIRABILIBUS MUNDI. Text: The Latin Library (thelatinlibrary.com), used with permission. Changes: HTML markup removed and the text divided into reading sections by Interlinea. License: Used with permission (https://www.thelatinlibrary.com/about.html). Source: https://www.thelatinlibrary.com/solinus5.html.