Latin · ~7 min
Book 1, lines 1.1.46-1.1.88
Statius, Silvae 1.1.46-88
Not analysed yet
at sonipes habitus animosque imitatus equestres
aerius attollit vultus cursumque minatur;
cui rigidis stant colla iubis vivusque per armos
impetus et tantis calcaribus ilia late
suffectura patent; vacuae pro caespite terrae
aerea captivi crinem tegit ungula Rheni.
hune et Adrasteus visum extimuisset Arion
et pavet aspiciens Ledaeus ab aede propinqua
Cyllarus. hic domini numquam mutabit habenas
perpetuus frenis atque uni serviet astro!
vix sola sufficiunt insessaque pondere tanto
subter anhelat humus; nec ferro aut aere: laborant
sub genio, teneat quamvis aeterna crepido,
quae superingesti portaret culmina montis
caeliferique attrita genu durasset Atlantis.
Nec longae traxere morae, iuvat ipsa labores
forma dei praesens operique intenta iuventus
miratur plus posse manus, strepit ardua pulsu
machina: continuus septem per culmina Martis
it fragor et magnae vincit vaga murmura Romae.
Ipse loci custos, cuius sacrata vorago
famosique lacus nomen memorabile servant,
innumeros aeris sonitus et verbere crudo
ut sensit mugire forum, movet horrida sancto
ora situ meritaque caput venerabile quercu.
ac primum ingentes habitus lucemque coruscam
expavit maioris equi terque ardua mersit
colla lacu trepidans, laetus mox praeside viso:
‘salve, magnorum proles genitorque deorum,
auditum longe numen mihi! nunc mea felix,
nunc veneranda palus, cum te prope nosse tuumque
immortale iubar vicina sede tueri
concessum, semel auctor ego inventorque salutis
Romuleae: tu bella Iovis, tu proelia Rheni,
tu civile nefas, tu tardum in foedera montem
longo Marte domas. quod si te nostra tulissent
saecula, temptasses me non audente profundo
ire lacu. sed Roma tuas tenuisset habenas.’
Cedat equus, Latiae qui contra templa Diones
Caesarei stat sede fori—quem traderis ausus
Pellaeo, Lysippe. duci, mox Caesaris ora
mirata cervice tulit—vix lumine fesso
explores, quam longus in hunc despectus ab illo.