Latin · ~7 min
Book 1, lines 1.2.100-1.2.146
Statius, Silvae 1.2.100-146
Not analysed yet
hic iuvenum lapsus suaque aut externa revolvit
vulnera; pro! quanta est Paphii reverentia, mater,
numinis: hic nostrae deflevit fata columbae.’
Finierat 1; tenera matris cervice pependit
blandus et admotis tepefecit pectora pennis,
illa refert vultu non aspernata rogari:
‘grande quidem rarumque viris, quos ipsa probavi.
Pierius votum iuvenis cupit, hanc ego formae
egregium mirata decus, cui gloria patrum
et generis certabat honos, tellure cadentem
excepi fovique sinu nec colla genasque
contere nec pingui crinem deducere amomo
cessavit mea, nate, manus, mihi dulcis imago
prosiluit. celsae procul aspice frontis honores
suggestumque comae. Latias metire quid ultra
emineat matres: quantum Latonia nymphas
virgo premit quantumque egomet Nereidas exsto.
haec et caeruleis mecum consurgere digna
fluctibus et nostra potuit considere concha;
et si flammigeras potuisset scandere sedes
hasque intrare domos, ipsi erraretis, Amores.
huic quamvis census dederim largita beatos,
vincit opes animo, querimur iam Seras avaros
angustum spoliare nemus Clymenaeaque deesse
germina nec virides satis inlacrimare sorores,
vellera Sidonio iam pauca rubescere tabo
raraque longaevis nivibus crystalla gelari.
huic Hermum fulvoque Tagum decurrere limo,
—nec satis ad cultus—huic Inda monilia Glaucum
Proteaque atque omnem Nereida quaerere iussi,
hanc si Thessalicos vidisses, Phoebe, per agros
erraret secura Daphne, si in litore Naxi
Theseum iuxta foret haec conspecta cubile,
Gnosida desertam profugus liquisset et Euhan.
quod nisi me longis placasset Iuno querelis,
falsus huic pennas et cornua sumeret aethrae
rector, in hanc vero cecidisset Iuppiter auro.
sed dabitur iuveni, cui tu, mea summa potestas,
nate. cupis, thalami quamvis iuga ferre secundi
saepe neget maerens, ipsam iam cedere sensi
inque vicem tepuisse viro.’ Sic fata levavit
sidereos artus thalamique egressa superbum
limen Amyclaeos ad frena citavit olores.
iungit Amor laetamque vehens per nubila matrem
geminato temone sedet, iam Thybridis arces
Iliaeae: pandit nitidos domus alta penates
claraque gaudentes plauserunt limina cygni.