Latin · ~8 min
Book 5, lines 5.1.197-5.1.246
Statius, Silvae 5.1.197-246
Not analysed yet
At iuvenis magno flammatus pectora luctu
nunc implet saevo viduos clamore penates,
nunc ferrum laxare cupit, nunc ardua tendit
in loca—vix retinent comites—. nunc ore ligato
incubat amissae mersumque in corde dolorem
saevus agit, qualis conspecta coniuge segnis
Odrysius vates positis ad Strymona plectris
obstupuit tristemque rogum sine carmine flevit,
ille etiam erecte rupisset tempora vitae.
ne tu Tartareum chaos incomitata subires,
sed prohibet mens fida ducis mirandaque sacris
imperiis et maior amor. Quis carmine digno
exsequias et dona malae feralia pompae
perlegat? omne illic stipatum examine longo
ver Arabum Cilicumque fluit floresque Sabaei
Indorumque arsura seges praereptaque templis
tura Palaestinis, simul Hebraeique liquores
Coryciaeque comae Cinyreaque germina: et altis
ipsa toris Serum Tyrioque umbrata recumbit
tegmine, sed toto spectatur in agmine coniunx
solus; . in hunc magnae flectuntur lumina Romae
ceu iuvenes natos suprema ad busta ferentem:
is dolor in vultu, tantum crinesque genaeque
noctis habent, illam tranquillo fine solutam
felicemque vocant, lacrimas fudere marito.
Est locus, ante urbem qua primum nascitur ingens
Appia quaque Italo gemitus Almone Cybebe
ponit et Idaeos iam non reminiscitur amnes,
hic te Sidonio velatam molliter ostro
eximius coniunx—nec enim fumantia busta
clamoremque rogi potuit perferre—beato
composuit. Priscilla, toro. nil longior aetas
carpere, nil aevi poterunt vitiare labores
siccatam membris: tantas venerabile marmor
spirat opes. mox in varias mutata novaris
effigies: hoc aere Ceres, hoc lucida Gnosis,
illo Maia tholo, Venus hoc non improba saxo.
accipiunt vultus haud indignata decoros
numina: circumstant famuli consuetaque turba
obsequiis, tunc rite tori mensaeque parantur
assiduae. domus ista, domus! quis triste sepulcrum
dixerit? hae merito visa pietate mariti
protinus exclames: ‘est hic, agnoseo, minister
illius, aeternae modo qui sacraria genti
condidit inque alio posuit sua sidera caelo.’
sic, ubi magna novum Phario de litore puppis
solvit iter iamque innumeros utrimque rudentes
lataque veliferi porrexit brachia mali
invasitque vias, it eodem angusta phaselos
aequore et immensi partem sibi vindieat austri.