Latin · ~7 min
Book 5, lines 5.1.99-5.1.144
Statius, Silvae 5.1.99-144
Not analysed yet
mille etiam praenosse vices, an merserit agros
Nilus, an imbrifero Libye sudaverit austro;
cunctaque si numerem, non plura interprete virga
nuntiat ex celsis ales Tegeaticus astris
quaeque cadit liquidas Iunonia virgo per auras
et picturato pluviam ligat aera gyro
quaeque tuas laurus volucri, Germanice, cursu
Fama vehit praegressa diem tardumque sub astris
Arcada et in medio linquit Thaumantida caelo.
Qualem te superi, Priscilla, hominesque benigno
aspexere die, cum primum ingentibus actis
admotus coniunx! vicisti gaudia paene
ipsius, effuso dum pectore prona sacratos
ante pedes avide domini tam magna merentis
volvens. Aonio non sic in vertice gaudet,
quam pater arcani praefecit hiatibus antri
Delius, aut primi cui ius venerabile thyrsi
Bacchus et attonitae tribuit vexilla catervae.
nec tamen hinc mutata quies probitasve secundis
intumuit: tenor idem animo moresque modesti
fortuna crescente manent, fovet anxia curas
coniugis hortaturque simul flectitque labores.
ipsa dapes modicas et sobria pocula tradit,
exemplumque ad erile monet; velut Apula coniunx
agricolae parci vel sole infecta Sabina,
quae videt emeriti iam prospectantibus astris
tempus adesse viri, propere mensasque torosque
instruit exspectatque sonum redeuntis aratri.
parva loquor, tecum gelidas comes illa per arctos
Sarmaticasque hiemes Histrumque et pallida Rheni
frigora, tecum omnes animo durata per aestus
et, si castra darent, vellet gestare pharetras,
vellet Amazonia latus intercludere pelta;
dum te pulverea bellorum nube videret
Caesarei prope fulmen equi divinaque tela
vibrantem et magnae sparsum sudoribus hastae.
Hactenus alma chelys. tempus nunc ponere frondes,
Phoebe, tuas maestaque comam damnare cupresso.
quisnam impacata consanguinitate ligavit
Fortunam Invidiamque deus? quis iussit iniquas
aeternum bellare deas? nullamne notabit
illa domum, torvo quam non haec lumine Agat
protinus et saeva proturbet gaudia dextra?
florebant hilares inconcussique penates:
nil maestum, quid enim, quamvis infida levisque,
Caesare tam dextro posset Fortuna timeri?