Latin · ~9 min · Dactylic hexameter
Lines 12.325-12.376
Statius, Thebais 12.325-376
Not analysed yet
huc adtolle genas defectaque lumina: venit
ad Thebas Argia tuas; age, moenibus indue
et patrios ostende lares et mutua redde
hospitia, heu quid ago? proiectus caespite nudo
hoc patriae telluris habes, quae iurgia? certe
imperium non frater habet, nullasne tuorum
movisti lacrimas? ubi mater, ubi inclyta fama
Antigone? mihi nempe iaces, mihi victus es uni
! dicebam: quo tendis iter? quid sceptra negata
poscis? habes Argos, soceri regnabis in aula;
hic tibi longus honos, hic indivisa potestas.
quid queror? ipsa dedi bellum maestumque rogavi
ipsa patrem, ut talem nunc te complexa tenerem,
sed bene habet, superi, gratum est, Fortuna; peracta
spes longinqua viae: totos invenimus artus,
ei mihi, sed quanto descendit vulnus hiatu!
hoc frater? qua parte, precor, iacet ille nefandus
praedator? vincam volucres —sit adire potestas —
excludamque feras; an habet funestus et ignes?
sed nec te flammis inopem tua terra videbit:
ardebis lacrimasque feres, quas ferre negatum
regibus, aeternumque tuo famulata sepulcro
durabit deserta fides, festisque dolorum
natus erit, parvoque torum Polynice fovebo.’
Ecce alios gemitus aliamque ad busta ferebat
Antigone miseranda facem, vix nacta petitos
moenibus egressus; illam nam tempore in omni
adtendunt vigiles et rex iubet ipse teneri,
contractaeque vices et crebrior excubat ignis,
ergo deis fratrique moras excusat et amens,
ut paulum immisso cessit statio horrida somno,
erumpit muris: fremitu quo territat agros
virginis ira leae, rabies cui libera tandem
et primus sine matre furor, nec longa morata est,
quippe trucem campum et, positus quo pulvere frater,
noverat: atque illam contra videt ire Menoetes,
cui vacat, et carae gemitus compescit alumnae,
cum tamen erectas extremus virginis aures
accessit sonus, utque atra sub veste comisque
squalentem et crasso foedatam sanguine vultus
astrorum radiis et utraque a lampade vidit:
cuius, ait, ‘manes, aut quae temeraria quaeris
nocte mea?’ nihil illa diu, sed in ora mariti
deicit inque suos pariter velamina vultus,
capta metu subito paulumque oblita doloris,
hoc magis increpitans suspecta silentia perstat
Antigone, comitemque premens ipsamque; sed ambo
deficiunt fixique silent, tandem ora retexit
Argia, corpusque tamen complexa profatur:
‘si quid in hoc veteri bellorum sanguine mecum
quaesitura venis, si tu quoque dura Creontis
iussa times, possum tibi me confisa fateri,