Latin · ~8 min · Dactylic hexameter
Lines 12.747-12.796
Statius, Thebais 12.747-796
Not analysed yet
iamque et quadriiugo celsum petit Haemona curru,
horrendumque manu telum rotat: ille paventes
obliquavit equos; longo perlata tenore
transiit hasta duos, sitiebat vulnera nec non
tertia, sed medio cuspis temone retenta est.
Sed solum votis, solum clamore tremendo
omnibus in turmis optat vocitatque Creonta.
atque hunc diversa bellorum in fronte maniplos
hortantem dictis frustraque extrema minantem
conspicit; abscedunt comites: sed Thesea iussi
linquebant fretique deis atque ipsius armis;
ille tenet revocatque suos; utque aequa notavit
hinc atque hinc odia, extrema se colligit ira,
iam letale furens, atque audax morte futura:
non cum peltiferis, ait, ‘haec tibi pugna puellis,
virgineas ne crede manus: hic cruda virorum
proelia, nos magnum qui Tydea quique furentem
Hippomedonta neci Capaneaque misimus umbris
pectora, quae bellum praeceps amentia suasit,
improbe? nonne vides, quos ulciscare, iacentes?’
sic ait, et frustra periturum missile summo
adfixit clipeo, risit vocesque manumque
horridus Aegides, ferrataque arbore magnos
molitur iactus, nec non prius ore superbo
intonat: ‘Argolici, quibus haec datur hostia, manes,
pandite Tartareum chaos ultricesque parate
Eumenidas, venit ecce Creon!’ sic fatus, et auras
dissipat hasta tremens; tunc qua subtemine duro
multiplicem tenues iterant thoraca catenae,
incidit: emicuit per mille foramina sanguis
impius; ille oculis extremo errore solutis
labitur, adsistit Theseus gravis armaque tollens:
iamne dare exstinctis iustos, ait, ‘hostibus ignes,
iam victos operire placet? vade atra dature
supplicia extremique tamen secure sepulcri.’
Accedunt utrimque pio vexilla tumultu
permiscentque manus; medio iam foedera bello,
iamque hospes Theseus; orant succedere muris
dignarique domos, nec tecta hostilia victor
aspernatus init; gaudent matresque nurusque
Ogygiae, qualis thyrso bellante subactus
mollia laudabat iam marcidus orgia Ganges,
ecce per adversas Dircaei verticis umbras
femineus quatit astra fragor, matresque Pelasgae
decurrunt: quales Bacchea ad bella vocatae
Thyiades amentes, magnum quas poscere credas
aut fecisse nefas; gaudent lamenta novaeque
exsultant lacrimae; rapit huc, rapit impetus illuc,
Thesea magnanimum quaerant prius, anne Creonta,
anne suos: vidui ducunt ad corpora luctus.