Latin · ~9 min · Dactylic hexameter
Lines 7.763-7.818
Statius, Thebais 7.763-818
Not analysed yet
hos iam ignorantes terit impius axis, at illi
vulnere semineces —nec devitarc facultas —
venturum super ora vident; iam lubrica tabo
frena, nec insisti madidus dat temo, rotaeque
sanguine difficiles, et tardior ungula fossis
visceribus: tunc ipse furens in morte relicta
spicula et e mediis exstantes ossibus hastas
avellit, strident animae currumque sequuntur.
Tandem se famulo summum confessus Apollo
utere luce tua longamque ait, ‘indue famam,
dum tibi me iunctum Mors inrevocata veretur.
vincimur: immites scis nulla revolvere Parcas
stamina; vade, diu populis promissa voluptas
Elysiis, certe non perpessure Creontis
imperia aut vetito nudus iaciture supulcro.’
ille refert contra, et paulum respirat ab armis:
‘olim te, Cirrhaee pater, peritura sedentem
ad iuga —quis tantus miseris honor? —axe trementi
sensimus; instantes quonam usque morabere manes?
audio iam rapidae cursum Stygis atraque Ditis
flumina tergeminosque mali custodis hiatus.
accipe commissum capiti decus, accipe laurus,
quas Erebo deferre nefas, nunc voce suprema,
si qua recessuro debetur gratia vati,
deceptum tibi, Phoebe, larem poenasque nefandae
coniugis et pulchrum nati commendo furorem.’
desiluit maerens lacrimasque avertit Apollo:
tune vero ingemuit currusque orbique iugales.
non aliter caeco nocturni turbine Cori
scit peritura ratis, cum iam damnata sororis
igne Therapnaei fugerunt carbasa fratres.
Iamque recessurae paulatim horrescere terrae
summaque terga quati graviorque effervere pulvis
coeperat; inferno mugit iam murmure campus.
bella putant trepidi bellique hunc esse fragorem,
hortanturque gradus; alius tremor arma viresque
mirantesque inclinat equos; iam frondea nutant
culmina, iam muri, ripisque Ismenos apertis
effugit; exciderunt irae, nutantia Agunt
tela solo, dubiasque vagi nituntur in hastas
comminus inque vicem viso pallore recedunt.
sic ubi navales miscet super aequora pugnas
contempto Bellona mari, si forte benigna
tempestas, sibi quisque cavent, ensesque recondit
mors alia, et socii pacem fecere timores,
talis erat campo belli fluitantis imago,
sive laborantes concepto flamine terrae
ventorum rabiem et clusum eiecere furorem,
exedit seu putre solum carpsitque ferendo
unda latens, sive hae volventis machina caeli
incubuit, sive omne fretum Neptunia movit
cuspis et extremas gravius mare torsit in oras,
seu vati datus ille fragor, seu terra minata est
fratribus: ecce alte praeceps humus ore profundo
dissilit, inque vicem timuerunt sidera et umbrae,
illum ingens haurit specus et transire parantes