Latin
Lines 132-176
Syrus, Sententiae, appendix 132-176
Not analysed yet
Hominum excusare uitia damnare est deos.
Homo qui tacere nescit, nescit dicere.
Honesta fama praeterit pecuniam.
Honesta lex est temporis necessitas.
Iacente quercu quiuis lignatum uenit.
Id agas, ne quis aut contemnere aut uereri te uelit.
Idem amat, qui amicus est, non idem amicus est, qui amat.
Idem amico praestes, tibi quod praestari uelis.
Ignauus omnis omni cessat tempore.
Igni probatur aurum, uirtus miseria.
Ignoscas semper alteri, nunquam tibi.
Illaesa non ullum ictum fert felicitas.
Imago est animi sermo, uitae oratio.
Imbecilli ad alienam oculi lippitudinem fluunt.
Imperare, non seruire conuenit pecuniae.
Impolitam caue relinquas quam aedificaueris, domum.
Improbis parcendum est ciuibus, ut membris languentibus.
In aliis rebus alius est praestantior.
In fortuna sese efferre fortunae est succumbere.
In recessu habeas seuerum, in procinctu clementiam.
Ingenita cuique caritas nostrum est sui.
Inhoneste uincit, armis qui uincit suos.
Iniquitati proxima est seueritas.
Inopia est turpis, quae uenit de copia.
In partem quod est perceptum, non in totum fallitur.
Intellegas, ut facias, ecquae sint bona.
Inuidia semper aduersa est felicibus.
Ipsa inquieta exagitat se felicitas.
Ira premetur, qui non iram presserit.
Irae exitus fit paenitentiae initium.
Irae remedium maximum est dilatio.
Irritat auidum, non explet pecunia.
Ita agas alienum, ut tuum non neglegas negotium.
+Ita amico prosis, ut ne quid noceas tibi.
It per alta uirtus, sequitur humilis tuta inertia.
Labor imperantis militum est securitas.
Latius terrent potentum, ut fulmina, poenae, quam nocent.
Laudatur, qui etiam seruis moderate imperat.
Leue debitorem facit aes, inimicum graue.
Lite amicorum religio comprobatur iudicis.
Magis animi ulceribus quam medendum est corporis.
Magis libenter, quam loquaris, audias.
Magnopere quid sis, nil quid habeare interest.
Magnus superne iniuriam animus despicit.
Male habet uir medicus, hominum male cum nemo habet.