Latin · ~11 min
Act 3
Terence, Eunuchus 3.1
Not analysed yet
Magnas vero agere gratias Thais mihi?
Ingentes.
Ain tu? laeta est?
Non tam ipso quidem
Dono quam abs te datum esse: id vero serio
Triumphat.
Huc proviso ut, ubi tempus siet,
Deducam: sed eccum militem.
Est istuc datum
Profecto ut grata mihi sint quae facio omnia.
Adverti hercle animum.
Vel rex semper maximas
Mihi agebat quidquid feceram; aliis non item.
Labore alieno magnam partam gloriam
Verbis saepe in se transmovet qui habet salem,
Quod in te est.
Habes.
Rex te ergo in oculis—
Scilicet.
Gestare.
Vero: credere omnem exercitum,
Consilia.
Mirum.
Tum sicubi eum satietas
Hominum, aut negoti si quando odium ceperat,
Requiescere ubi volebat, quasi—nostin?
Scio:
Quasi ubi illam exspueret iniseriam ex animo.
Tenes.
Tum me convivam solum abducebat sibi.
Hui!
Regem elegantem narras.
Immo sic homo est
Perpaucorum hominum.
Immo nullorum arbitror,
Si tecum vivit.
Invidere omnes mihi;
Mordere clanculum: ego non flocci pendere.
Illi invidere misere: verum unus tamen
Impense, elephantis quem Indicis praefecerat.
Is ubi molestus magis est, Quaeso, inquam, Strato,
Eone es ferox quia habes imperium in belluas?
Pulchre mehercle dictum, et sapienter. Papae!
Iugularas hominem. Quid ille?
Mutus ilico.
Quidni esset?
Di vestram fidem! hominem perditum
Miserumque, et illum sacrilegum.
Quid illud Gnatho
Quo pacto Rhodium tetigerim in convivio,
Numquam tibi dixi?
Numquamn: sed narra, obsecro.
Plus millies audivi.
Una in convivio
Erat hic quem dico Rhodius adolescentulus.
Forte habui scortum: coepit ad id alludere,
Et me irridere. Quid agis, inquam, homo impudens?
Lepus es, et pulpamentum quaeris?
Ha, ha, he.
Quid est?
Facete, lepide, laute; nihil supra.
Tuumne, obsecro te, hoc dictum erat? vetus credidi.
Audieras?
Saepe; et fertur in primis.
Meum est.
Dolet dictum imprudenti adolescenti et libero.
At te Di perdant.
Quid ille, quaeso?
Perditus.
Risu omnes qui aderant emoriri: denique
Metuebant omnes iam me.
Non iniuria.
Sed heus tu, purgone ego me de istac Thaidi,
Quod ear me amare suspicata est?
Nihil minus.
Immo auge magis suspicionem.
Cur?
Rogas?
Scin? si quando illa mentionem Phaedriae
Facit, aut si laudat, te ut male urat.
Sentio.
Id ut ne fiat haec res sola est remedio.
Ubi nominabit Phaedriam, tu Pamphilam
Continuo: si quando illa dicet, Phaedriam
Commissatum intromittamus: tu, Pamphilam
Cantatum provocemus. Si laudabit haec
Illius formam, tu huius contra. Denique
Par pro pari referto, quod eam mordeat.
Siquidem me amaret, tum istuc prodesset, Gnatho.
Quando illud quod tu das exspectat atque amat,
Iam dudum te amat, iam dudum illi facile fit
Quod doleat; metuit semper quem ipsa nunc capit
Fructum ne quando iratus tu alio conferas.
Bene dixti: at mihi istuc non in mentem venerat.
Ridiculum: non enim cogitaras: caeterum
Idem hoc tute melius quanto invenisses Thraso!