Latin · ~7 min
Act 1, lines 1.1.128-1.1.166
Terence, Heautontimorumenos 1.1.128-166
Not analysed yet
Ubi video haec, coepi cogitare: Hem! tot mea
Solius solliciti sint causa, ut me unum expleant?
Ancillae tot me vestiant? sumtus domi
Tantos ego solus faciam? sed gnatum unicum,
Quem pariter uti his decuit, aut etiam amplius,
Quod illa aetas magis ad haec utenda idonea est,
Eum ego hinc eieci miserum iniustitia mea.
Malo quidem me dignum quovis deputem,
Si id faciam: nam usque dum ille vitam illam colet
Inopem, carens patria ob meas iniurias,
Interea usque illi de me supplicium dabo,
Laborans, quaerens, parcens, illi serviens.
Ita facio prorsus: nihil relinquo in aedibus
Nec vas, nec vestimentum: conrasi omnia,
Ancillas, servos, nisi eos qui opere rustico
Faciundo facile sumtum exercerent suum:
Omnes produxi ac vendidi: inscripsi ilico
Aedes mercede; quasi talenta ad quindecim
Coegi; agrum hunc mercatus sum; hic me exerceo.
Decrevi tantisper me minus iniuriae,
Chreme, meo gnato facere dum fiam miser;
Nec fas esse ulla me voluptate hic frui,
Nisi ubi ille huc salvus redierit meus particeps.
Ingenio te esse in liberos leni puto,
Et illum obsequentem si quis recte aut commode
Tractaret. Verum nec tu illum satis noveras,
Nec te ille: hocque fit ubi non vere vivitur.
Tu illum numquam ostendisti quanti penderes,
Nec tibi ille est credere ausus quae est aequum patri;
Quod si esset factum haec numquam evenissent tibi.
Ita res est, fateor: peccatum a me maximum est.
Menedeme, at porro recte spero, et illum tibi
Salvum affuturum esse hic confido propediem.
Utinam ita Di faxint.
Facient: nunc, si commodum est,
Dionysia hic sunt; hodie apud me sis volo.
Non possum.
Cur non? quaeso, tandem aliquantulum
Tibi parce: idem absens facere te hoc vult filius.
Non convenit qui illum ad laborem impulerim
Nunc me ipsum fugere.