Latin · ~5 min
Act 4, lines 4.4.699-4.4.726
Terence, Hecyra 4.4.699-726
Not analysed yet
Non est nunc tempus.
Puerum accipias; nam is quidem
In culpa non est: post de matre videro.
Omnibus modis miser sum; nec quid agam scio;
Tot me nunc rebus miserum concludit pater.
Abibo hinc, praesens quando promoveo parum;
Nam puerum iniussu, credo, non tollent meo;
Praesertim in ea re quum sit mihi adiutrix socrus.
Fugis? hem, nec quicquam certi respondes mihi?
Num tibi videtur esse apud sese? Sine.
Puerum, Phidippe, mihi cedo; ego alam.
Maxime.
Non mirum fecit uxor si hoc aegre tulit.
Amarae mulieres sunt: non facile haec ferunt.
Propterea haec ira est: nam ipsa narravit mihi.
Id ego hoc praesente tibi nolebam dicere,
Neque ei credebam primo; nunc vero palam est.
Nam omnino abhorrere animum huic video a nuptiis.
Quid ergo agam, Phidippe? quid das consili?
Quid agas? Meretricem hanc primum adeundam censeo.
Oremus; accusemus; gravius denique
Minitemur, si cum illo habuerit rem postea.
Faciam ut mones. Eho, puer, curre ad Bacchidem hanc
Vicinam nostram: huc evoca verbis meis;
Et te oro porro in hac re adiutor sis mihi.
Ah,
Iamdudum dixi, idemque nunc dico, Lache;
Manere affinitatem hanc inter nos volo,
Si ullo modo est ut possit, quod spero fore.
Sed visne adesse me una, dum istam convenis?
Immo vero abi: aliquam puero nutricem para.