Latin · ~5 min
Act 2
Terence, Phormio 2.4
Not analysed yet
Quanta me cura et sollicitudine afficit
Gnatus, qui me et se hisce impedivit nuptiis;
Neque mihi in conspectum prodit, ut saltem sciam
Quid de hac re dicat, quidve sit sententiae.
Abi; vise redieritne iam an nondum domum.
Eo.
Videtis quo in loco res haec siet.
Quid ago? dic, Hegio.
Ego Cratinum censeo,
Si tibi videtur.
Dic, Cratine.
Mene vis?
Te.
Ego quae in rem tuam sint ea velim facias: mihi
Sic hoc videtur. Quod te absente hic filius
Egit restitui in integrum aequum est et bonum,
Et id impetrabis: dixi.
Dic nunc, Hegio.
Ego sedulo hunc dixisse credo: verum ita est,
Quot homines, tot sententiae; suus cuique mos.
Mihi non videtur quod sit factum legibus
Rescindi posse; et turpe inceptum est.
Dic, Crito.
Ego amplius deliberandum censeo:
Res magna est.
Numquid nos vis?
Fecistis probe:
Incertior sum multo quam dudum.
Negant
Redisse.
Frater est exspectandus mihi:
Is quod mihi dederit de hac re consilium id sequar.
Percontatum ibo ad portum, quoad se recipiat.
At ego Antiphonem quaeram, ut quae acta hic sint sciat.
Sed eccum ipsum video in tempore huc se recipere.