Latin · ~7 min
Act 5, lines 5.6.841-5.6.870
Terence, Phormio 5.6.841-870
Not analysed yet
O Fortuna, O Fors fortuna, quantis commoditatibus
Quam subito hero meo Antiphoni ope vestra hunc onerastis diem;
Quidnam hic sibi vult?
nosque amicos eius exonerastis metu!
Sed ego nunc mihi cesso qui non humerum hunc onero pallio,
Atque hominem propero invenire, ut haec quae contigerint sciat.
Num tu intelligis hic quid narret?
Num tu?
Nihil.
Tantundem ego.
Ad lenonem hinc ire pergam: ibi nunc sunt.
Heus Geta.
Hem tibi.
Num mirum aut novum est revocari, cursum quum institueris?
Geta.
Pergit hercle. Nunquam tu odio tuo me vines.
Non manes?
Vapula.
Id quidem tibi iam fiet, nisi resistis, verbero.
Familiariorem oportet esse hunc: minitatur malum.
Sed isne es quem quaero an non? ipsus est.
Congredere actutum.
Quid est?
O omnium quantum est qui vivunt hominum homo ornatissime!
Nam sine controversia ab Dis solus diligere, Antipho.
Ita velim: sed qui istuc credam ita esse mihi diei velim.
Satin est si te delibutum gaudio reddo?
Enicas.
Quin tu hinc pollicitationes aufer, et quod fers cedo.
Oh,
Tu quoque hic aderas, Phormio?
Aderam: sed cessas?
Accipe, hem,
Ut modo argentum tibi dedimus apud forum, recta domum
Sumus profecti: interea mittit herus me ad uxorem tuam.
Quamobrem?
Omitto proloqui; nam nihil ad hanc rem est, Antipho.
Ubi in gynaeceum ire occipio, puer ad me adcurrit Mida;
Pone apprehendit pallio; resupinat: respicio; rogo
Quamobrem retineat me: ait esse vetitum intro ad heram accedere.
Sophrona modo fratrem huc, inquit, senis introduxit Chremem,
Eumque nunc esse intus cum illis. Hoc ubi ego audivi, ad fores
Suspenso gradu placide ire perrexi; accessi; adstiti;
Animam compressi; aurem admovi: ita animum coepi attendere,
Hoc modo sermonem captans.
Eu Geta.
Hic pulcherrimum
Facinus audivi: itaque paene hercle exclamavi gaudio.