Latin
Book 2, lines 2.1.304-2.1.314
Theodosian Code, Theodosii Imperatoris Codex 2.1.304-314
Not analysed yet
CTh. 2. 21. 1 [=brev. 2. 21. 1]
Imp. constantius a. ad maximum praesidem ciliciae. quum omnis hereditas dote dicatur exhausta, concordare legibus promptum est, ut ad exemplum inofficiosi testamenti adversus dotem immodicam exercendae actionis copia tribuatur, et filiis conquerentibus emolumenta debita deferantur. dat. xiv. kal. ian. sirmio, datiano et cereale coss.
interpretatio. quoties per dotem ita omnis hereditas evacuata probatur, ut quarta hereditatis ipsius non fuerit reservata, liceat filiis ad similitudinem inofficiosi testamenti contra dotem agere et debitam sibi portionem ex lege repetere
CTh. 2. 21. 2 [=brev. 2. 21. 2]
Idem a. et iulianus caesar pomponiano. dote ab uxore marito data, filios ex priore matrimonio, si neque ultra dodrantem, neque in fraudem legis papiae constituatur, de hac repetenda nullam habere constat actionem. dat. xvi. kal. ian. sirmio, ipso augusto x. et iuliano caes. iii. coss.
interpretatio. si mulier marito secundo dotem dederit, et ex priore marito filios habuerit, et non eis tres uncias, id est quartam portionem de rebus suis reservaverit, dos, quae contra legem papiam secundo marito data est, non valebit. hic de iure addendum, quid sit lex papia
CTh. 2. 22. 0. De hereditatis petitione.
CTh. 2. 22. 1 [=brev. 2. 22. 1]
Imp. constantinus a. et caesar ad maximum pf. u. si is, qui dignitate romanae civitatis amissa latinus fuerit effectus, in eodem statu munere lucis excesserit, omne peculium eius a patrono vel a patroni filiis sive nepotibus, qui nequaquam ius agnationis amiserint, vindicetur. nec ad disceptationem veluti hereditariae controversiae filiis liceat accedere, quum eius potissimum status ratio tractanda sit, non quem beneficio libertatis indultae sortitus acceperit, sed is, in quo munere lucis excesserit. dat. iii. kal. febr. serdica, ipso augusto vii. et caes. coss.
interpretatio. si quis civis romanus libertus, intercedente culpa, latinus libertus fuerit effectus, si in eadem latinitate, sine reparatione prioris status, ab hac luce discesserit, facultates illius patronus vel patroni filii vel nepotes, qui tamen per virilem lineam descendunt et emancipati non fuerint, sibimet vindicabunt. nec si filios, quos civis romanus generavit, fortasse dimiserit, aliquid de eius hereditate praesumant: quia non quaerendum est, in qua libertate nati fuerint, sed in qua pater eorum positus condicione* defecerit
CTh. 2. 23. 0. De rei vindicatione.