Latin
Carmen IV, lines 4.1.59-4.1.120
Walter of Châtillon, Carmina 4.1.59-120
Not analysed yet
nolunt dici prodigi rebus dissolutis;
fallit enim vitium specie virtutis.
XIII
A prelatis defluunt vitiorum rivi,
et tantum pauperibus irascuntur divi;
impletur versiculus illius lascivi:
quidquid delirant reges, plectuntur Achivi.
XIV
Vos ergo cum talia, praesules, agatis,
de futurae gaudio vitae desperatis
illudque Lucanicum mente pertractatis:
Tolle moras, semper nocuit differre paratis.
XV
Parochiam contrahit lege matrimonii
sacerdos a praesule, set nummi sunt medii,
nam si nummus deficit et tumor marsupii,
dabit ei pontifex libellum repudii.
XVI
Set neque presbiteros decet excusari,
quos cum suis ovibus constat inquinari,
unde quosdam contigit vel ementulari
vel perimi, quotiens voluit fortuna iocari.
XVII
Mundus nummo deditus sequitur hunc morem,
ut tanto quis iudicet quemque digniorem,
illum quanto noverit esse ditiorem:
O nummi, nummi, vobis hunc praestat honorem!
XVIII
Quanto plura possidet, quanto plus ditescit,
tanto magis locuples, sitit et ardescit;
nam sicut ydropicus, qui semper arescit,
crescit amor nummi, quantum ipsa pecunia crescit.
XIX
Nullis avaritia rebus erubescit,
ex hac vis libidinis derivata crescit,
nam cum semel opibus dives intumescit,
ingujnis et capitis que sunt discrimina nescit.
XX
Florebant antiquitus artium doctores,
nunc acquirunt redditus auri possessores,
quia, sicut exprimunt versibus auctores,
in pretio pretium nunc est, dat census honores.
XXI
Nescit mundus compati, nescit condolere
mendicanti Palladi, que solet vigere,
nam si nummo careas, foras expellere,
ipse licet venias Musis comitatus, Homere.
XXII
Axis magisterii fractus est et temo,
audiri si cupiam, auditores emo;
hoc est, unde conqueror, hoc est, unde gemo:
scire volunt omnes, mercedem solvere nemo.
XXIII
Senes avaritiae sunt imbuti felle,
odor lucri pueris dulcior est melle;
nolle pudicitiam, nummos autem velle,
hoc omnes discunt ante alpha et beta puellae.
XXIV
Si recte de vitio vitium derives,
si de gestis consulas Athenarum cives,
inter actus saeculi pravos et declives
intolerabilius nichil est quam faemina dives.