Latin
Carmen V, lines 5.1.1-5.1.58
Walter of Châtillon, Carmina 5.1.1-58
Not analysed yet
Carmen V
I
Multiformis hominum fraus et injustitia,
letalis ambitio, furtum, lenocinia
cogunt, ut sic ordiar conversus ad vitia:
quis furor, o cives, quae tanta licentia?
II
Luxus, avaritia, gloria macelli,
infamis concubitus patrantis ocelli,
quicquid agunt homines animo rebelli,
gaudia, discursus nostri farrago libelli.
III
Tot sordes luxuriae, mundi tot tumultus
tot inmutant species, tot assumunt cultus,
ut iam dicat aliquis animo consultus:
'quo teneam nodo mutantem Prothea vultus?'
IV
Cum mundum intuear sordis fluxu mersum
et naturae penitus ordinem perversum
et hunc a principibus in vulgus dispersum:
si natura negat, facit indignatio versum.
V
In primis pontifices et prelatos noto,
nam iste grex hominum canone remoto
totus est in poculis, totus lucri voto
estuat et vitae disconvenit ordine toto.
VI
Heu quam nugatorii praesules moderni!
Dici debent potius praetores Averni
vel spretores melius judicis aeterni.
potores bibuli media de nocte Falerni.
VII
Dic Papa, dic Pontifex, spes sponsi, sponsae dos,
cur mores redarguis et sermones foedos,
cum sis pejor pessimis, haedus inter haedos,
inter Socraticos notissima fossa cinedos!
VIII
Roma datis opibus in tumorem crescit
et, quo plus infuderis, magis intumescit;
nam sicut Oracii versus innotescit,
sincerum nisi vas, quodcumque infundis, acescit.
IX
Roma solvit nuptias contra nutum Dei,
pervertit judicium, fovet partem rei.
pretiosa quaelibet famulantur ei,
India mittit ebur, molles sua thura Sabei.
X
Roma metit omnia quadam falce manuum,
accipit ab omnibus, nulli reddit mutuum;
de te, Roma, sonuit illud non ambiguum;
alterius siccas pocula, nemo tuum.
XI
Eligendi praesulis quotiens fit mentio,
in primis requiritur, cum quanto marsupio
interesse poterit Romano concilio,
et ita de moribus ultima fit questio.
XII
Proh si scires, quanta sit vanitas claustralium,
quam duri, quam dispares vitae precedentium!