1.429 to 1.460

Percunctatorem fugito, nam garrulus idem (est), nec retinent patule commissa fideliter aures et uolat, emissum semel, inreuocabile uerbum. Idcirco garrulo archanum minime aperies; non enim potes ab alio exigere silentium, si tibi non prestiteris. Si enim garrulum accuses, respondet: Plenus sum rimarum, hac et illac perfluo. Idcirco in hoc incumbe, ut libentius audias quam loquaris. Summopere autem fuge iurgia; nam contra parem contendere anceps est, cum superiore furiosum, cum inferiore sordidum. Maxime autem sordidum est contra fatuum (uel ebrium) contentionem inire. Namque absentem ledit qui cum ebrio litigat. I. D.3-6. De abstinentia, honestate, moderantia, parcitate Abstinencia uero et honestas, moderantia et parcitas edulii irritamenta cohibent. Horum autem primum est statutum prandendi tempus preuenire; secundum lautiores cibos querere. Primum arguit poeta ubi dicit: Exul ab octaua Marius bibit et fruitur (diis iratis). Secundum autem ibi: Noscenda est mensura sui spectandaque rebus in summis minimisque, etiam cum piscis emetur, nec cupias mulum, cum sit tibi gobio tantum in loculis. Tercium est uitium in accurato apparato operam dare, quod tangit idem poeta dicens: Non minimo sane discrimine refert, quo gestu lepores et quo gallina secetur. Alius poeta dicit: O prodiga rerum luxuries, numquam paruo contempta paratu et quesitorum terra pelagoque ciborum ambiciosa fames et laute gloria mense, discite quam paruo liceat producere uitam et quantum natura petat: satis est populis fluuiusque ceresque. Quartum est nimio appetitu inhiare. Quintum mensuram refectionis excedere, quod intelligitur ubi dicitur: Male uerum examinat omnis corruptus iudex. Nempe inamarescunt epule sine fine petite. I. D.3. De abstinentia Abstinentia ergo est statutum prandendi terminum non preuenire. Hec quidem uoluptatem esus gratiorem reddit. Nichil enim iocundum, nisi quod reficit uarietas, atque uoluptates commendat rarior usus. Ieiunus raro stomachus uulgaria tempnit.