Latin
1.21
Zonaras, Zonaras Historiae Romanorum Excerpta 1.21
Not analysed yet
XXX. Carus rerum potitus, filiis suis Carino et Numeriano imperatorio diademate ornatis 11 ,statim contra Persas profectus, Numeriano filio comitante, Ctesiphontem et Seleuciam occupavit. sed Romani cum in cavo quodam loco castra haberent, pene undis essent oppressi, fluvio praeterfluente per fossam a Persis in eos emisso. verum Carus profligatis hostibus re bene gesta cum magna captivorum multitudine, opimaque praeda Romam rediit. deinde Sarmatas tumultuantes acie vicit, et gentem subegit. fuit natione Gallus 12 ,sed vir fortis, et rei militaris peritus. de morte eius non eadem historici prodiderunt. nam alii in expeditione Runnica occisum ferunt; alii, cum 639 ad Tigrim fluvium castra haberet, una cum tabernaculo suo fulmine conflagrasse. quo sive hoc sive illo modo sublato, Numerianus filius eius, solus in exercitu relictus imperator, statim Persis bellum intulit, commissoque praelio, cum Romani a Persis superati terga dedissent, alii eum in fuga comprehensum, pelle toto corpore utris instar detracta periisse memorant: alii, cum in reditu ex Persia ex oculis laboraret, a socero suo praetorio praefecto cupiditate imperii interfectum esse: quod tamen non sit assecutus, Diocletiano a militibus delatum, eo bello Persico multis fortibus facinoribus nobilitato. caeterum alter Cari filius Carinus, cum Romanis gravis esset, luxuriosus, crudelis, et ultor iniuriarum, a Diocletiano Romam ingresso occisus est. tempus imperii horum trium, triennium non explevit. his temporibus Manes, homo detestandus, ex Persia in nostrum orbem delatus, suum venenum evomuit unde Manichaeorum nomen in hunc usque diem durat. is alias Peracletum et Spiritum sanctum se esse profitebatur, cum Spiritus improbitatis evidenter in eo habitaret: alias Christum se nominans, cum a daemonibus ad ipsorum ministerium unctus esset; duodecim discipulos sui delirii, ex multis sectis iam desitis coacervati, socios et praecones circumducebat. Dionysius cum Romae fideles IX annis pavisset, defunctus, Felicem successorem habuit. cui post quinquennium mortuo, Eutychianus successit. quo intra X menses illum consecuto, pastoris munus Caio est mandatum: qui cum annos circiter XV Ecclesiae praefuisset, Marcellinum habuit successorem. hi temporibus persecutionum fuerunt. in Antiochena Ecclesia post Domnum episcopus fuit Timaeus, Timaeo successit Cyrillus, Cyrillo Tyrannus: sub quo Ecclesiarum oppugnatio viguit, ac tyrannis facta est intolerabilis. Hierosolymitanam Ecclesiam post Hymenaeum gubernavit Zabdas: quo paulo post defuncto, thronum eum Hermon ornavit. Alexandriae Maximo, qui post Dionysium XVIII annis Ecclesiam moderatus est, mortuo, 640 Theon factus est episcopus: cui successit Petrus, qui obtruncatus martyrii coronam suscepit. ac pontificum successiones hae fuerunt.