Paragraph 437

541a. II. Pr. Α 278. Πηλείδη θέλ’: Ἀρίϲταρχοϲ ἀποφαίνεται ὡϲ κατὰ τὴν Ὀμηρικὴν ϲυνήθειαν τὸ ῥῆμα κατὰ τὸν ἐνεϲτῶτα ἀπὸ τοῦ ε ἄρχεται. ἀλλὰ μὴν καὶ ἡ κίνηϲιϲ ἡ τοῦ παρατατικοῦ «ἀλλ’ ὅδ’ ἀνὴρ ἐθέ- τὴν ἐκεῖνοϲ ὁ ποιητήϲ, ἐχρῆν τὸ πάθοϲ παραλαμβάνειν· εἰ δὲ οἶδε τὴν διϲύλλαβον, παραλάβωμεν ὥϲπερ κἀν τούτῳ «καὶ κεῖθι θεῷ ὡϲ εὐχετοῴμην» (Θ 467), οὐχὶ κἀκεῖθι· οἶδε γὰρ καὶ τὸ κεῖθι κεῖθι δὴ αἰνό- λει (287) «ἤθελε Μηριόνηϲ» (Ιl. K 229). καὶ ἐνθάδε οὖν ἄμεινον τ ϲυνηθεϲτέρᾳ ἀναγνώϲει προϲέχονταϲ ἐπὶ τὴν δη ϲυλλαβὴν ὀξεῖαν παραλαμβάνειν, ἵνα κρᾶϲιϲ ᾖ τοῦ ἔθελε τριϲυλλάβου γενομένου, ὡϲ καὶ ϲύνηθέϲ ἐϲτι τῷ ποιητῇ. τὸ μέντοι ῥῆμα τῶν παραλόγων κατὰ τόνον ἐϲτὶ τριϲύλλαβον ὄν, ὡϲ δείκνυται ἐν τοῖϲ περὶ ῥημάτων.