Chapter 2

Steph. Byz. 325, 1 coll. Arc. 51, 8; 71, 9; 67, 15 65, 1 et Il. Pr. Β 847 et 672: ἀπὸ τῆϲ Ἴβηροϲ γενικῆϲ βηροϲ εὐθεῖα ὡϲ τῆϲ φύλακοϲ ὁ Φύλακοϲ «αὐτὸϲ Ἴβηροϲ τραγοπώγων »(Com. ed. Mein. II 78) ἐν Μαλθακοῖϲ Κρατίνου. καὶ Ἀπολλώνιοϲ μὲν ἐν τοῖϲ παρωνύμοιϲ φηϲίν · «ἀπὸ γενικῶν εὐθεῖαι παράγονται, τῶν μὲν ὑπὲρ δύο ϲυλλαβὰϲ ὁμοίωϲ τῇ εὐθείᾳ κατὰ τὸν τόνον προπαροξυνόμεναι καὶ ἢ ἐν ἁπλῷ ϲχήματι ἢ ἐν ϲυνθέτῳ ἁπλοῦν μὲν οὖν μάρτυρ μάρτυροϲ ὁ μάρτυροϲ, Χάροψ Χάροποϲ ὁ Χάροποϲ Χαρόποιό τ’ ἄνακτοϲ (Β 672), Τροίζην Τροίζηνοϲ ὁ Τροίζηνοϲ «υἱὸϲ Tροιζήνοιο (Β 847), Ἴβnρ Ἴβηροϲ ὁ Ἴβηροϲ ». τὸ αὐτὸ καὶ Ἄβρων ἐν παρωνύμοιϲ φηϲίν ἀλλὰ τὰ παρὰ γενικῆϲ ἀναπεμφθέντα κατὰ τὸν τόνον ϲυνομοιοῦται τῷ χαρακτῆρι τῆϲ εὐθείαϲ. τὸ γὰρ φυλακόϲ προϲηγορικὸν ὀξύνεται τῷ χαρακτῆρι τῶν εἰϲ ακοϲ ὑπερδιϲυλλάβων προϲηγορικῶν, τὸ δὲ μάρτυροϲ ἠκολούθηϲε τῷ ἄργcροϲ, τὸ δὲ Ἴβηροϲ τῷ Ὅμηροϲ, ϲίδηροϲ, τὸ Χάροποϲ τῷ Ἄροποϲ, Ἀϲτέροποϲ. τὸ δὲ Τροίζηνοϲ ἀπὸ Τροιζήν ὀξυτόνου εἰϲ ἰδιότητα βαρύνεται ὡϲ καὶ τὸ Φύλακοϲ κύριον.