2.8 to 2.21

Choer. 51, 9: τὰ ἀπὸ τῶν εἰϲ οϲ εἰϲ ηϲ γινόμενα βαρύτονα εἴτε ἁπλᾶ εἶτε παραϲύνθετα εἰϲ τὴν ου δίφθογγον ἔχει τὴν γενικὴν οἷον Ἄραξοϲ Ἀράξηϲ Ἀράξου, Λάπιθοϲ Λαπίθηϲ, εἴϲπνηλοϲ εἰϲπνήληϲ, ἑπτάπουϲ ἑπτάποδοϲ ἑπταπόδηϲ, εὔπατριϲ εὐπάτριδοϲ εὐπατρίδηϲ, Οἰδίπουϲ Οίδίποδοϲ Οἰδιπόδηϲ. Arcad. 27, 1: τὰ εἰϲ τηϲ ἀρϲενικὰ παρώνυμα ὑπὲρ δύο ϲυλλαβὰϲ βραχείᾳ παραληγόμενα βαρύνεται ἀγρότηϲ, δημότηϲ καὶ τὰ δὲ φύϲει μακρᾷ παραληγόμενα κομήτηϲ, πεδήτηϲ, πλανήτηϲ, ἀλήτηϲ, ὑπηνήτηϲ, κορυνήτηϲ, νικήτηϲ κτλ. ,πολίτηϲ, τεμενίτηϲ, εὐρρείτηϲ, βαθυρρείτηϲ, πρεϲβύτηϲ, Ἀρχύτηϲ. Arc. 27, 17: τὰ εἰϲ ηϲ κύρια ἀπὸ τῶν εἰϲ οϲ οὐδετέρων ϲύνθετα βαρύνεται, Δημοϲθένηϲ, Διογένηϲ καὶ τὰ ἔχοντα η ἐν τῇ παραληγούϲῃ ἀπὸ διϲυλλάβου ϲυνήθηϲ, κακοήθηϲ. τὰ δὲ μὴ τοιαῦτα ἐπίθετα ὀξύνεται, εὐγενήϲ, ἀγενήϲ, εὐμενήϲ, εὐτυχήϲ. Arc. 27, 22: τὰ εἰϲ ηϲ παρὰ τὸ ἔτοϲ καὶ ἔργον ὀξύνεται διετήϲ, τριετήϲ, λεπτουργήϲ, Ναξιουργήϲ. Arc. 27, 24: τὰ εἰϲ ηϲ ἀπὸ τῶν εἰϲ υϲ ὀξυτόνων μὲν ὀξύνεται, βριθύϲ ἐμβριθήϲ, βαρύϲ ἀβαρήϲ, βαρυτόνων δὲ βαρύνεται πῆχοϲ τριπήχηϲ, τετραπήχηϲ. Ε. Μ. 435, 43: τὰ διὰ τοῦ ηθηc ϲόνθετα παρώνυμα βαρύνεται οἷον ἤθοϲ εὐήθηϲ, ϲυνήθηϲ, κακοήθηϲ, ἀληθήϲ φιλαλήθηϲ, παναλήθηϲ. Περὶ τῶν εἰϲ ιϲ. Epim. Cr. I 224, 31: τὰ εἰϲ ιϲ παρώνυμα ὀξύνεται, δρυμόϲ Δρυμίϲ, λόγοϲ Λογίϲ, φορμόϲ φορμίϲ, Κάδμοϲ Καδμίϲ· τὸ ἄϲιϲ ἀντιπίπτει, ὑπόκειται γὰρ ἑτέρῳ κανόνι· τὰ ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ γένουϲ παραλαμβανόμενα καὶ ταὐτὰ ϲημαίνοντα ὁμοτονεῖ φήμη φῆμιϲ, ἄϲη ἄϲιϲ. Arc. 28, 24: τὰ εἰϲ ιϲ πατρωνυμικὰ ἢ τύπον ἔχοντα πατρωνυμικῶν ὀξύνεται Πριαμίϲ, Τανταλίϲ, Τυνδαρίϲ. Arc. 29, 13: τὰ εἰϲ βιϲ ὑπερδιϲύλλαβα παρώνυμα ὀξύνεται Νιοβίϲ, Λυκαμβίϲ, Περραιβίϲ. ϲεϲημείωται τὸ κάνναβιϲ. Arc. 31, 19: τὸ κάβαλλιϲ ἐπιθετικὸν παρώνυμον ἀπὸ τῶν εἰϲ ηϲ βαρύνεται τῶν ἄλλων εἰϲ αλλιϲ ὑπὲρ δύο ϲυλλαβὰϲ ὀξυνομένων. Arc. 31, 24: τὰ εἰϲ λιϲ παρώνυμα τῷ ω ἢ διφθόγγῳ παραληγόμενα ὀξύνεται, Πακτωλίϲ, Αἰτωλίϲ, Ἰουλίϲ. Arc. 32, 27: τὰ παρώνυμα εἰϲ ξιϲ ὀξύνεται ἅμαξα ἁμαξίϲ, πύξοϲ πυξίϲ, ὄξοϲ ὀξίϲ. Arc. 33, 16: τὰ εἰϲ ιϲ διϲύλλαβα ὑποκοριϲτικὰ ἢ πατρωνυμικῆϲ ἐννοίαϲ ἐχόμενα ὀξύνεται, Τευκρίϲ, χειρίϲ. —Dichr. 299, 12: καρίϲ παρὰ τὸ κάρη. E. M. 476, 46: τὸ θοῦριϲ παρὰ τὸ θοῦροϲ γίνεται.