Ancient Greek · ~5 min
Choral 2, lines 2.6-2.3
Aeschylus, Ἱκέτιδες 2.6-3
Not analysed yet
θεοῖς δ᾽ ἐναγέα τέλεα πελομένων καλῶς
ἐπίδρομ᾽, ὁπόθι θάνατος ἀπῇ.
ἰὼ ἰώ,
ἰὼ δυσάγκριτοι πόνοι.
ποῖ τόδε κῦμ᾽ ἀπάξει;
ἱλέομαι μὲν Ἀπίαν βοῦνιν,
καρβᾶνα δ᾽ αὐδὰν
εὖ, γᾶ, κοννεῖς.
πολλάκι δ᾽ ἐμπίτνω ξὺν λακίδι
λινοσινεῖ
Σιδονίᾳ καλύπτρᾳ.
πλάτα μὲν οὖν λινορραφής τε
δόμος ἅλα στέγων δορὸς
ἀχείματόν μ᾽ ἔπεμπε σὺν πνοαῖς:
οὐδὲ μέμφομαι:
τελευτὰς δ᾽ ἐν χρόνῳ
πατήρ μοι παντόπτας
πρευμενεῖς κτίσειεν,
σπέρμα σεμνᾶς μέγα ματρὸς
εὐνὰς ἀνδρῶν, ἒ ἔ,
ἄγαμον ἀδάματον ἐκφυγεῖν.
θέλουσα δ᾽ αὖ θέλουσαν ἁγνά μ᾽
ἐπιδέτω Διὸς κόρα,
ἔχουσα σέμν᾽ ἑδώλι᾽ ἀσφαλῆ,
παντὶ δὲ σθένει
διωγμοῖς ἀσχαλῶσ᾽
ἀδμήτας ἀδμήτα
ῥύσιος γενέσθω,
σπέρμα σεμνᾶς μέγα ματρὸς
εὐνὰς ἀνδρῶν, ἒ ἔ,
ἄγαμον ἀδάματον ἐκφυγεῖν.
εἰ δὲ μή, μελανθὲς
ἡλιόκτυπον γένος
τὸν γάιον,
τὸν πολυξενώτατον
Ζῆνα τῶν κεκμηκότων
ἱξόμεθα σὺν κλάδοις
ἀρτάναις θανοῦσαι,
μὴ τυχοῦσαι θεῶν Ὀλυμπίων.
ἆ Ζήν, Ἰοῦς: ἰὼ
μῆνις μάστειρ᾽ ἐκ θεῶν:
κοννῶ δ᾽ ἄγαν
γαμετῶν οὐρανονίκων.
χαλεποῦ γὰρ ἐκ
πνεύματος εἶσι χειμών.
καὶ τότ᾽ οὐ δικαίοις
Ζεὺς ἐνέξεται λόγοις,
τὸν τᾶς βοὸς
παῖδ᾽ ἀτιμάσας, τὸν αὐ-
τός ποτ᾽ ἔκτισεν γόνῳ,
νῦν ἔχων παλίντροπον
ὄψιν ἐν λιταῖσιν:
ὑψόθεν δ᾽ εὖ κλύοι καλούμενος.
ἆ Ζήν, Ἰοῦς: ἰὼ
μῆνις μάστειρ᾽ ἐκ θεῶν:
κοννῶ δ᾽ ἄγαν
γαμετῶν οὐρανονίκων.
χαλεποῦ γὰρ ἐκ
πνεύματος εἶσι χειμών.