Ancient Greek · ~6 min
Episode 5, lines 5.486-5.523
Aeschylus, Ἱκέτιδες 5.486-523
Not analysed yet
καὶ γὰρ τάχ᾽ ἄν τις οἰκτίσας ἰδὼν τάδε
ὕβριν μὲν ἐχθήρειεν ἄρσενος στόλου,
ὑμῖν δ᾽ ἂν εἴη δῆμος εὐμενέστερος:
τοῖς ἥσσοσιν γὰρ πᾶς τις εὐνοίας φέρει.
πολλῶν τάδ᾽ ἡμῖν ἐστιν ἠξιωμένα,
αἰδοῖον εὑρεθέντα πρόξενον λαβεῖν.
ὀπάονας δὲ φράστοράς τ᾽ ἐγχωρίων
ξύμπεμψον, ὡς ἂν τῶν πολισσούχων θεῶν
βωμοὺς προνάους καὶ †πολισσούχων ἕδρας
εὕρωμεν, ἀσφάλεια δ᾽ ᾖ δι᾽ ἄστεως
στείχουσι: μορφῆς δ᾽ οὐχ ὁμόστολος φύσις.
Νεῖλος γὰρ οὐχ ὅμοιον Ἰνάχῳ γένος
τρέφει. φύλαξαι μὴ θράσος τέκῃ φόβον:
καὶ δὴ φίλον τις ἔκταν᾽ ἀγνοίας ὕπο.
στείχοιτ᾽ ἄν, ἄνδρες: εὖ γὰρ ὁ ξένος λέγει.
ἡγεῖσθε βωμοὺς ἀστικούς, θεῶν ἕδρας:
καὶ ξυμβολοῦσιν οὐ πολυστομεῖν χρεὼν
ναύτην ἄγοντας τόνδ᾽ ἐφέστιον θεῶν.
τούτῳ μὲν εἶπας, καὶ τεταγμένος κίοι:
ἐγὼ δὲ πῶς δρῶ; ποῦ θράσος νέμεις ἐμοί;
κλάδους μὲν αὐτοῦ λεῖπε, σημεῖον πόνου.
καὶ δή σφε λείπω χειρὶ καὶ λόγοις σέθεν.
λευρὸν κατ᾽ ἄλσος νῦν ἐπιστρέφου τόδε.
καὶ πῶς βέβηλον ἄλσος ἂν ῥύοιτό με;
οὔτοι πτερωτῶν ἁρπαγαῖς <σ᾽> ἐκδώσομεν.
ἀλλ᾽ εἰ δρακόντων δυσφρόνων ἐχθίοσιν;
εὔφημον εἴη τοὔπος εὐφημουμένῃ.
οὔτοι τι θαῦμα δυσφορεῖν φόβῳ φρενός.
ἀεὶ γυναικῶν ἐστὶ δεῖμ᾽ ἐξαίσιον.
σὺ καὶ λέγων εὔφραινε καὶ πράσσων φρένα.
ἀλλ᾽ οὔτι δαρὸν χρόνον ἐρημώσει πατήρ.
ἐγὼ δὲ λαοὺς συγκαλῶν ἐγχωρίους
στείχω, τὸ κοινὸν ὡς ἂν εὐμενὲς τιθῶ:
καὶ σὸν διδάξω πατέρα ποῖα χρὴ λέγειν.
πρὸς ταῦτα μίμνε καὶ θεοὺς ἐγχωρίους
λιταῖς παραιτοῦ τῶν σ᾽ ἔρως ἔχει τυχεῖν.
ἐγὼ δὲ ταῦτα πορσυνῶν ἐλεύσομαι:
πειθὼ δ᾽ ἕποιτο καὶ τύχη πρακτήριος.