135. Ἔριφος καὶ Λύκος. (C. 139. F. 75. B. 96.)

Ἔριφος ἐπί τινος δώματος ἑστὼς, ἐπειδὴ λύκον παριόντα εἶδεν, ἐλοιδόρει καὶ ἔσκωπτεν αὐτόν· ὁ δὲ λύκος ἔφη· ,,ὦ οὗτος, οὐ σύ με λοιδορεῖς, ἀλλʼ ὁ τόπος. Ὁ μῦθος δηλοῖ, ὅτι πολλάκις καὶ ὁ τόπος καὶ ὁ καιρὸς δίδωσι τὸ θράσος κατὰ τῶν ἀμεινόνων.