154. Ζεὺς καὶ Χελώνη. (S. 105. C. 105 et p. 318. F.79.)

Ζεὺς, γάμους τελῶν, συγκαλεσάμενος τὰ ζῶα πάντα εἱστία. Μόνης δὲ χελώνης ὑστερησάσης, διαπορῶν τὴν αἰτίαν τῇ ὑστεραίᾳ ἐπυνθάνετο αὐτῆς· ,,διὰ τί μόνη ἐπὶ τὸ δεῖπνον οὐκ ἦλθες; “Τῆς δὲ εἰπούσης ,,φίλος οἶκος ἄριστος οἶκος,“ ἀγανακτήσας κατʼ αὐτῆς παρεσκεύασεν αὐτὴν τὸν οἶκον αὐτὸν βαστάζουσαν περιφέρειν. “Οὕτω πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων αἱροῦνται λιτῶς οἰ- κεῖν ἢ παρʼ ἄλλοις πολυτελῶς διαιτᾶσθαι.