280. Λύκος καὶ Λέων. (F. 359. C. 409.)

Λύκος πλανώμενός ποτʼ ἐν ἐρήμοις τόποις, κλίνοντος ἤδη πρὸς δύσιν Ὑπερίονος, δολιχὴν ἑαυτοῦ τὴν σκιὰν ἰδὼν ἔφη· „λέοντʼ ἐγὼ δέδοικα, τηλικοῦτος ὤν, πλέθρου τʼ ἔχων τὸ μῆκος; οὐ θηρῶν ἁπλῶς πάντων δυνάστης ἀθρόων γενήσομαι; “λύκον δὲ γαυρωθέντα καρτερὸς λέων ἑλὼν κατήσθιʼ· ὁ δʼ ἐβόησε μετανοῶν· „οἴησις ἡμῖν πημάτων παραιτία. “