Ancient Greek · ~1 min

419. Χελώνη καὶ Ἀετὸς. (C. 61 et p.312. F. 193. S.229. B. 118.)

Aesopus Scr. Fab. et Aesopica, Fables 419. Χελώνη καὶ Ἀετὸς. (C. 61 et p.312. F. 193. S.229. B. 118.)

Not analysed yet

Χελώνη ἀετοῦ ἐδεῖτο, ἵπτασθαι αὐτὴν διδάξαι. Τοῦ δὲ παραινοῦντος, πόῤῥω τοῦτο τῆς φύσεως αὐτῆς εἶναι, ἐκείνη μᾶλλον τῇ δεήσει προσέκειτο. Λαβών οὖν αὐτὴν τοῖς ὄνυξι καὶ εἰς ὕψος ἀνενεγκών, εἶτʼ ἀφῆκεν. Ἡ δὲ κατὰ πετρῶν πεσοῦσα συνετρίβη. Ὁ μῦθος δηλοῖ, ὅτι πολλοὶ ἐν φιλονεικίαις, τῶν φρονιμωτέρων παρακούσαντες, ἑαυτούς ἔβλαψαν.