Ancient Greek
Edition urn:cts:greekLit:tlg0072.tlg013.local001
Anonymi Grammatici Gramm., Fragmentum grammaticum (P. Amh. 2.21) 001
Not analysed yet
σιν αἱ μὲν κυρίως λεγόμεναι ζ, αἵδε, ὀξ[εῖα, βαρεῖα,] περισπωμένη, δασεῖα, ψιλή, μακρά, βραχεῖ[α. τούτων] τονι [κ]αὶ μὲ[ν] ⟦. ⟧γ, ὀξεῖα, βαρεῖα, περισπωμ[ένη. χρονι][κ]αὶ δ[ὲ] δύο, δα[ς]εῖα ἢ ψιλή. πνευματικαὶ δὲ β, [μακρά, βραχεῖα.] αἱ δ[ὲ] <κατα>χρηστικ̣ῶς λεγόμεναι ⟦ε⟧ καὶ [ς]ημείω[ν τρεῖς,] ἀποστροφή, ὑφέν, διαστολὴ καθ' {ε}ἱδίαν. ὀξεί[ας μὲν] ὑπ[ο]δ⟦ε⟧είγματος χάριν, οἷον εὔνους, βαρεία[ς] δ[ὲ οἷον . . .] περισπωμένης δ' οἷον εὖχος, δα[ς]είας οἷον α̣[. . . . ψιλῆς] οἷο[ν] ἔ̣πο̣ς, μακρᾶ<ς> οἷον ΰ̔λη, βραχείας οἷον ΰ̔δ[ωρ, ἀποστρο]φῆς οἷον ὡς ἔφατ', ὑφὲν οἷον «πρὸς κοτυλη. δ̣[ονόφιν]», διαστολῆ<ς> καθ' {ε}ἱδίαν οἷον «ἐμοὶ δ' ὄνομ[α, κλυτὸν Αἴ]θων» . . ε[.] ιδης, Νη̣λεεΐδες: spatium μέρη τοῦ λόγου ἐστὶν κατὰ μέν τενας θ, τ[αῦτα, ὄνο]μα, προσηγορία, μετοχή, ἄρθρον, ἀντωνυμ̣[ία, κατὰ] δὲ τὴν συμπεφωνημένην ἀγριβὴ π̣[αράδοσιν] η. συναιροῦσι γὰρ εἰς ἓν τήν δε προσηγορ[ίαν, ⟦μετο]χην⟧, ⟦αρθρον⟧, ⟦αντ⟧ καὶ τὸ ὄνομα καὶ τὴν μ[ετοχὴν μετὰ τὸ] ὄνομα ἀποδ⟦ε⟧ίδοντες, τοῦτ' ἔστι κύριο[ν τῶν τῇ] πτωτικῇ κλ{ε}ίς<ε>ι ὑ̣π̣ο̣πιπτόντων μερῶ[ν . . . . . . ]τὰ δὲ ὑποπίπτοντα {τῶν} τῇ πτωτικῇ κλ[ίσει ἐστὶ] τ[ά]δε, ὄνομα, προσηγορία, μετοχή, ἄρθρ[ον, ἀντω]ν[υ]μία. τούτ⟦ο⟧‵ω′ν ⟦τον ηκ̣εμεν⟧‵τῶν ὀνομάτων ἐστὶν′ τρία <γένη>, κατὰ [δέ τινας] π̣έ̣ν̣τε, ⟦ορθ̣η, γενικη⟧ ἀρσενικόν, θηλυ[κόν, οὐδέτε]ρ[ο]ν, κοινὸν καὶ ἐπίκοινον. ἀρσενικὸν̣ [μὲν οὖν] ἐστιν οὗ προτάσσεται <ἐπὶ> τῆς ὀρθῆ̣ς ἑνικῆ̣[ς πτώσε]ως ἄρθρον τὸ ὁ, οἷον ὁ Ἀρίσταρτος. θηλυ[κὸν δέ] ἐστιν οὗ προτάσσεται <ἐπὶ> τῆς ὀρθῆς ἑν[ι]κῆσ̣ [πτώσεως] ἄρθρον τὸ ἡ, οἷον ἡ Ἑλένη. οὐδ[έ]τερον δέ̣ [ἐστιν οὗ προτάς]σεται <ἐπὶ> τῆς ὀρθῆς ἑνικῆς πτώσεως ἄρθρον̣ [τὸ τό, οἷ]ον τὸ παιδεῖον. κοινὸν δέ ἐστιν ὃ τὰς μ[ὲν πτώ]σ̣[ει]ς ἔ̣χ̣ε̣[ι] τ̣ὰς αὐτάς, ὑποτάσσεται δὲ ἄρθρο[ις διαφόροις,] [οἷον ἵ]π̣[πο]σ̣, βοῦς, ὄνος, λίθος καὶ τὰ ὁμοῖα. [λέγομεν] γ̣[ὰρ ὁ] ΐ̔ππος καὶ ἡ ΐ̔ππος καὶ ὁ βοῦς καὶ ἡ βο[ῦς καὶ ὁ ὄνος] κ[αὶ] ἡ ὄνος καὶ ὁ λίθος καὶ ἡ λίθος ἐπίκοιν[ον δὲ] ὃ διὰ μ{ε}ίας λέξεως τό δε ἀρσενικὸν καὶ [τὸ θηλυκὸν] σ̣η̣μ̣έ̣ν̣ε̣ι̣ ⟦δε⟧‵τῷ′ δὲ ἑτέρῳ̣ τῶν ἄρθρων προκατ̣[ειλημμέ]νον ἤτοι ἀρσενικῷ{ν} ἢ θηλυκῷ{ν} καθ[ ±'7 ]ε̣[.] . . [.] οἷον ἀετός, χελιδών, ἡ χε<λι>δ̣ών. [±7 ]