Ancient Greek · ~13 min
Section 34
ANONYMUS LONDINENSIS Med., Iatrica 34
Not analysed yet
νεγμένοις, ὡς ἂν δὴ ἀποφορᾶς γεγενημέν(ης)
κατὰ τὸ γόγωι θεωρητὸν ἀπὸ τ(ῶν) π(ροσ)ενηνεγμέν(ων)·
εἰ δὲ ταῦτα ἐν τῆι ἡμετέραι συγκρίσει ὄντα
ἀποφέρεται κ(ατὰ) τὸ γόγωι θεωρητὸν καὶ κατὰ τὸ αἰσθ(ητόν),
καὶ ἐκτὸς ὄντα ἡμῶν ἕξει σώματά τινα ἀπορρέοντα
ἀπ᾿ αὐτ(ῶν) **ὁ δὲ Ἀσκληπιάδης πειρᾶται
κατὰ τὸν τόπον καινολογεῖν. τὰ γ[(ὰρ)] ἀρώματά φ(ησιν)
καὶ τὰ σκόροδα τὴν ἰδίαν ποιότητα ἀποβάλλειν
ἐν τῆι Ε;] ρᾳ συνκρίσει γενόμενα. εἰ γ(ὰρ) συνέσω-
ζε]ν ἐν ταῖς ἡμετέραις συγκρίσεσι τὰς ποιότητας,
ἐν]ῆν καὶ ἡμᾶς καὶ αἰσθάνεσθαι καὶ συναντιλαμβ(άνεσθαι)
[. υ γ(ὰρ) ἐπὶ] λ[ε]λυμένης καθ᾿ ὅλον
[. . . . . . . . . . .] τὰ ληφθέντα καὶ ἐξαιματω-
θέντα θεν μόριον τοῦ σώματος
[. ρας εἰ τοῦτο
[. . . . . . . . . . . . . . . . . ]καὶ τοῖς μυκτῆρσι
[. . . . .] γί(νεται) ανεν[. . . . . .] ἡμῶν, ἀπειδήπερ
[. . . . . .] ἡ ποιότης ἐν τοῖς] ἠμετέροις σώμασίν ἐστιν)
[. . . . . . . . . . . . . . . . . . .] αἰσθανόμεθα γ(ὰρ)
[. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .] ὅτι δὲ αἱ ποιότη-
τες . . . . . . . . . . . . .] τῶι σώματι δὲ γενη[θ(. . . . .)]
[. . . . . . . . . . ἀποφε]ρομένας αἰ(τι . . .) ὑπο
[. . . . . . . . . . . . . . ει *ἴσως δέ τις ἐρεῖ
[. . .] συνδια [. ες τ(ῶν) λαμανομέν(ων)
[. . . . . . . . . . . . . . . . . . τῆ]ς ποιότητος
[. . . . . . . . . . . . . . . . . .] τῆς ἐν τοῖς σώμασιν
o[ μ(έν)αις φ[λεψὶ]ν ἀναλύεται καὶ ἀπόλ-
λυται . . . . . . . . . . . .] ἐπὶ φανε[ρ]ὰ γένη
οι τα[.] λ[.] ι σωμ[. . . ται καὶ περισώζεται
[. λα. **πρ[ὸς μ(έν)τοι] τοῦτον πειρῶνταί τινες
ἀντι]λέγειν, φ[έρεσθαι] μ(ὲν) καὶ ἐπὶ τοὺς μυκτῆρας
τὸ ἀ[ναθυμια]τὸν καὶ ἐπὶ τὰ λοιπὰ μέρη
[το]ῦ σώματος, [μηδὲν] δὲ ἐπὶ
τὴν αἴσθη[σ]ιν καὶ κωλυτήριον γί(νεσθαι) τῆς
ἀντι[λήψεω]ς τ(ῶν) ἐδεσθέντ(ων). **ὃν τρόπον
καὶ οἱ βυρσοδέψαι· οὗτοι γ(ὰρ) κεκακωμένην ἴσχοντες
τὴν αἴσθησιν οὐδὲν παραποδίζονται
κατὰ τὴν ὀδμήν· *τὸν αὐτὸν καὶ ἀ[πὸ] τ(ῶν) ἐδεστῶν
κακουμένη αἴσθησις [ουκαντιλαμβ]
οὐκ ἀντιλαμβάνεται τῆς δυ(νάμεως) τῆς ἀπ᾿ αὐτ(ῶν).
οὐ πιθανῶς δὲ οὐδ᾿ οὗτοι ἐπιχειροῦσιν [π(πος)αυτ(ον)]·
ἡμ<ε>ῖς δέ φ(αμεν) πρὸς τὸν Ἀσκληπιάδη, διότι ἡ
τ(ῶν) ἐν ἡμῖν οὐκ ἀντιλαμβάνεται δι[ὰ] τὸ μὴ
ὑποπείπτειν αὐτῆ[ι] αὐτά. ὃν γ(ὰρ) τρόπ[ον] τὸ πεσ<σ>ό-
μ[εν]ον ἐν οἰκείωι τό[πωι] δεῖ (εἶναι), ἵνα
καὶ [ὃν] τρόπον τὸ ἐξαιματούμενον δεῖ ἐν
πόπωι γενέσθαι εἰς τὸ ἐξαιματωθῆναι, ο(ὕτω) καὶ
τὸ ὀδ[μ]ώμενον ἐν οἰ[κείω]ι τόπωι δεῖ (εἶναι)
εἰς τὸ ὀσ]φρηθῆναι. τὰ δὲ ἐν ἡμῖν ὑ(πάρχοντα) μὴ ὑπο-
Ε; τῆι αἰσθήσει εἰκότως ἐγλανθάνει
αὐτήν· δι᾿ ἣν αἰ(τίαν) τ(ῶν) εὐωδῶν λαμβανομέν(ων)
ἡ αἴσθ]ησις οὐ καταλαμβάνει τὰς τούτ(ων) ποιότητας.
καὶ π(ρὸς) μ(ὲν) τὸν Ἀσκληπιάδη ταῦτα. **λέγουσι