103 to 159

103. πεντήκοντα δέ οἱ δμῳαὶ αἱ μὲν ἀλετρεύουσι, αἱ δὲ ἵστους ὑφῶσι. Ex schol. PQ sequitur, ut fuerit Ar. diple πρὸς τὸ σχῆμα, ὅτι ἀντὶ τοῦ δμωῶν αἱ μὲν . . αἱ δέ. cf. F. Ar. p. 19. 104. ἀλετρείουσι. *)[ὅτι ἤλλακται ὁ χρόνος ἀλετρεύουσι] ἀντὶ τοῦ ἠλέτρευον. HP. cf. F. Ar. 4. Κ 364 ubi noster locus sic explanatur. 107. καιροσέων δ’ ὀθονέων. *)ὅτι καὶ ἐπὶ ἐρίων ὀθόναι λέγεται (cod. λέγονται) BHMPT. 122. ἀλωή. †)ἀλωὴ νῦν ἡ ἀμπελόφυτος γῆ. ἐῤῥίζωται δέ, πεφύτευται. B. Alibi ἡ δενδροφόρος γῆ. cf. Φ 36. ζ 293. 126. ἕτεραι δ’ ὑποπερκάζουσιν. *)[ἡ διπλῆ] πρὸς τὸ ἕτερον, ὅτι ἐπὶ δύο. ἐπὶ δὲ τοῦ τρίτου ἄλλας (125) P. cf. Ι 313. Μ 93. 132. τοῖ’ ἄρ’ ἐν Ἀλκινόοιο θεῶν ἔσαν ἀγλαὰ δῶρα *)[ἡ διπλῆ ὅτι κατὰ τοῦ οὐδετέρου τὸ πληθυντικόν] τοῖα (cod. τόσα] ἔσαν, ὡς σπάρτα λέλυνται (Β 135] H. Observatum est, quod neutrum plurale cum verbo plurali coniunctum est. cf. F. Ar. 15. 137. σπένδοντας δεπάεσσιν ἐυσκόπῳ ἀργειφόντῃ, ᾧ πυμάτῳ σπένδεσκον, ὅτε μνησαίατο κοίτου. *)ἡ διπλῆ πρὸς τὸ ἔθος. καὶ ὅτι κοίτου ἀρσενικῶς φησι. P. cf. γ 334. 139. βῆ διὰ δῶμα. *)[ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ] διὰ τοῦ δώματος P. cf. F. Ar. 21 et ad v. 40. 140. πολλὴν ἠέρ’ ἔχων, ἥν οἱ περίχευεν Ἀθήνη. *)ὅτι τῷ Ὀδυσσεῖ περιέχεεν, οὐ τοῖς Φαίαξιν, ὡς Ζηνόδοτος. HP. cf. v. 41. 15. 153. ἕζετ’ ἐπ’ ἐσχάρῃ. *)[ἡ διπλῆ ὅτι] ἀντὶ τοῦ παρ’ ἐσχάρῃ. PT. cf. ζ 305. 52. 155. v. not. 2. 159. Ἀλκίνο’, οὐ μέν τοι τόδε κάλλιον, οὐδὲ ἔοικεν. *)[ἡ διπλῆ ὅτι τὸ οὐ κάλλιον] ἀντὶ τοῦ οὐ καλόν. PQ. cf. F. Ar. 30. γ 125. 362. Eust. 1575, 64.