108 to 201

108. ῥεῖα τ’ ἀριγνώτη πέλεται. Ex Ar. ad Π 123 apparet, hic notatam fuisse formam femininam ἀριγνώτη pro ἀρίγνωτος, quod in recentiore sermone hoc adiectivum generis communis esse solet, ut ἀσβέστη pro ἄσβεστος. cf. F. Ar. 31. 122. θῆλυς ἀυτή. †)οὐκ εἶπε θήλεια P. Vind. 133. cf. Karajan l. c. 296. p. F. Ar. 31, β 214 et exempla ibidem. 137. σμερδαλέος δ’ αὐτῇσι φάνη. Fuit diple periestigmene, quod Zenodotus legit ἀργαλέος, κακῶς cf. HP. ,alii λευγαλέος κακῶς. 144. λίσσοιτ’, εἰ δείξειε πόλιν καὶ εἵματα δοίη. †)περιττὸς ὁ στίχος· οὐ γὰρ περὶ τῆς διανοίας αὐτῆς διστάζει, ἀλλὰ πῶς παρακαλέσει, πλησίον σταίη ἢ ἀφεστηκὼς αὐτῆς. καὶ Ἀθηνοκλῆς δὲ ὑπώπτευσε τὸν στίχον HP. Athenocles ἐν τῷ περὶ Ὁμήρου a Didymo ad Ζ 71 citatur cf. A. Γ 368. Eust. 1555, 58. 163. νέον ἀνερχόμενον. *)[ἡ διπλῆ ὅτι τὸ νέον ἀνερχόμενον ἀντὶ τοῦ] νεωστὶ ἀνερχόμενον [ὡς τὸ νέον ἡβώωντα Ι 446) BPQ. cf. α 209 et exempla ibidem. 165. ᾗ δὴ ἔμελλεν ἐμοὶ κακὰ κήδε’ ἔσεσθαι. *)ὅτι οὐκ οἶδεν ὁ ποιητὴς τὸ μέλλεν. Ἀττικῶν γάρ ἐστι τῶν μεταγενεστέρων. P. cf. L. Ar. 121. α 232 et locos ibi collatos. 167. ἐκ δόρυ γαίης. †)σημείωσαι ὅτι καὶ τὸ δένδρον δόρυ καλεῖ E. cf. Apoll. l. h. 60, 7. 168. ὡς σέ, γύναι, ἄγαμαί τε τέθηπά τε. †)σημειοῦνταί τινες, ὅτι τὸ μὲν ἄγαμαι ἀντὶ τοῦ θαυμάζω, τὸ δὲ τέθηπα ἀντὶ τοῦ ἐκπέπληγμαι PQV. cf. L. Ar. 147. Apoll. 150, 28. β 67. κ 249. ψ 64. 211. 174. τελέουσιν πάροιθεν. *)[ἡ διπλῆ ὅτι τὸ τελέουσι ἀντὶ τοῦ] τελέσουσιν BPT. cf. F. Ar. 6. γ 82 et exempla ibid. 176. σὲ . . . ἐς πρώτην ἱκόμην. *)[ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἱκόμην ἀντὶ τοῦ] ἱκέτευσα V. cf. Χ 123. Apoll. l. h. 90, 33. γ 92. 201. οὐκ ἔσθ’ οὗτος ἀνὴρ διερὸς βροτός. †)ὁ ζῶν H. Sic Aristarchum interpretatum esse apparet ex scholio Didymi ad h. v. cf. L. Ar. 47. ι 43, ubi accuratius hac de re agam.