15 to 85

15. πήξαμεν ἀκροτάτῳ τύμβῳ εὐῆρες ἐρετμόν. Diple periestigmene, quod Zenodotus legit: ἀκροτάτῳ τύμβῳ ἵνα σῆμα πέλοιτο H. 27. ἀλγήσετε. *)ὅτι συνέσταλκεν ἀντὶ τοῦ ἀλγήσητε H. cf. ζ 33. 259. F. Ar. 13. 39. Σειρῆνας μὲν πρῶτον ἀφίξεαι. †)κατὰ Ὅμηρον δύο· Σειρήνοιν γὰρ λέγει V. Ὅμηρος οὔτε γένος αὐτῶν παρίστησιν οὔτε πτερωτὰς αὐτάς φησιν εἶναι HQT. cf. L. Ar. 189. v. 47. 185. 43. οἴκαδε νοστήσαντι. †)ὁ μὲν Ἀριστοφάνης φησὶ κατατηκομένους τῇ ᾠδῇ καὶ αἰφνιδίως ἐκλείποντας ἀπολέσθαι, ὅ δὲ Ἀρίσταρχος διὰ τὴν τῶν ἀναγκαίων σπάνιν Q. [ἥν πάσχουσι προστετηκότες ἐπὶ μακρὸν τῇ ᾠδῇ]. ex Eust. 1707, 51 addidi. 47. ἐπὶ δ’ οὔατ’ ἀλεῖψαι ἑταίρων. †)[πρὸ] περισπωμένως, ἵν’ ᾖ ἀπαρέμφατον ἀντὶ τοῦ προστακτικοῦ, τοῦ ἄλειψον H. †)οὐκ ἄρα ἐπτέρωνται, ἐπεὶ καὶ προσεπέτοντο τοῖς παραπλέουσιν H. cf. v. 39. 52. ἀκούῃς Σειρήνοιιν. *)ὅτι δύο καθ’ Ὅμηρον αἱ Σειρῆνες, οὐ τρεῖς Q. cf. ad v. 39. 185. Ν 66. L. Ar. 189. 53-54. εἰ δέ κε λίσσηαι ἑτάρους λῦσαί τε κελεύῃς, οἳ δέ σ’ ἔτι πλεονέσσι τότ’ ἐν δεσμοῖσι διδέντων. Fuit nota de Aristophanis athetesi horum versuum cf. H: ἀθετεῖ Ἀριστοφάνης· πρός τί γὰρ ἅπαξ δεδεμένον πάλιν δῆσαι κελεύει; cf. ad v. 163-64. Non liquet, num Aristarchus secutus sit Aristophanem. 61. not. 1. 73. οἱ δὲ δύω σκόπελοι ὁ μὲν οὐρανὸν εὐρὺν ἱκάνει ὀξείῃ κορυφῇ, νεφέλη δέ μιν ἀμφιβέβηκεν κυανέη· τὸ μὲν οὔ ποτ’ ἐρωεῖ. Fuit diple πρὸς τὴν ἐναλλαγὴν πτώσεως οἱ δὲ δύο σκόπελοι ὁ μὲν ἀντὶ τοῦ τῶν δύο σκοπέλων. cf. ad Γ 211, ubi nostrum locum sic interpretatus est Ar. F. Ar. 19. 75. Ἀρίσταρχος οὐ λέγει πρὸς τὸ νέφος τὴν ἀπότασιν εἶναι, ἀλλά φησιν ότι τοῦτο οὐδέποτε λήγει, τὸ κεκαλύφθαι τὸν σκόπελον τῷ νέφει HQ. cf. ad Η 238. F. Ar. 32. 78. οὐδ’ εἴ οἱ χεῖρές τε ἐείκοσι καὶ πόδες εἶεν. *)ὅτι ὁμοία ἡ προφορὰ τῆς ὑπερβολῆς τῷ οὐδ’ εἴ μοι δέκα μὲν γλῶσσαι (Β 489) HQ. cf. ad Β 489 ubi noster locus memoratur. 85. δεινὸν λελακυῖα. †)Ἰακῶς συνεστάλη H. cf. Ι 378. η 8.