186a to 258

186. ἦ ῥα. Certe adnotatum fuit, vocabulum ἦ poni tantum post orationem peractam, vid. schol. in E, quod legitur etiam ad Ε 533 et Porphyrii est, qui idem docuit atque Aristarchus, sed plures exquirit vocabulorum ἦ et φῆ differentias. cf. L. Ar. 95. F. Ar. Α 528. Υ 114. 186. cf. not. 1. 189. τόν ῥα περιστρέψας ἧκε. *)[ἡ διπλῆ] ὅτι ὁ δίσκος ἐκ μέσου σχοῖνον εἶχεν EV. 192. λᾶος ὑπὸ ῥιπῆς. ὁ δ’ ὑπέρπτατο σήματα πάντων. Fuit asteriscus cf. ad Ψ 843, nostro loco εὐλόγως ἔστιν ὑπέρβαλε σήματα πάντων, πλείονες γὰρ δισκεύουσιν. 214. πάντα γὰρ οὐ κακός εἰμι μετ’ ἀνδράσιν ὅσσοι ἄεθλοι †)σημειωτέον, ὅτι τῷ ἆθλα οὐδετέρῳ ἀρσενικὸν ἐπήγαγε τὸ ὅσσοι HQ. cf. δ 240. 223. ἐριζέμεν οὐκ ἐθελήσω. *)[ἡ διπλῆ ὅτι] ἀντὶ τοῦ οὐ δυνήσομαι, ὡς τὸ οὐδ’ ἔθελε προρέειν (Φ 366). QT. cf. Φ 366. γ 121. L. Ar. 148. 224. οὐδ’ Εὐρύτῳ Οἰχαλιῆι. †)ἡ Οἰχαλία πόλις Θεσσαλίας QV. Ex Ar. fluxit, qui ad Β 596 et 730 adnotavit, Eurytum regem esse Oechaliae, quae Thessaliae sit, non Euboeae ut apud recentiores. cf. L. Ar. 184. 246. οὐ γὰρ πυγμάχοι εἰμέν. Fuit diple contra chorizontes, ὅτι προτάσσει τὴν πυγμὴν ὡς καὶ ἐν Ἰλιάδι οὐ γὰρ πύξ γε μαχήσεαι οὐδὲ παλαίσεις. cf. ad Ψ 621. 251. ἀλλ’ ἄγε, Φαιήκων βητάρμονες ὅσσοι ἄριστοι, παίσατε . . Fuit diple periestigmene propter Zenodoti lectionem παίσατον pro παίσατε, cf. in HQ. Ζηνόδοτος παίσατον εἶπεν, οὐ κακῶς. Aut delendum est οὐ, aut κακῶς in καλῶς mutandum est, ut sit οὐ καλῶς. Nam persaepe ob dualem cum plurali confusum Zenodotus vituperatur, cf. exempla a Friedlaendero collata Ar. p. 15. Nitzsch l. c. p. 204. 258. αἰσυμνῆται δὲ κριτοὶ ἐννέα πάντες ἀνέσταν. †)οἱ μὲν τὸ πάντες κατὰ παρολκήν φασι κεῖσθαι, ὡς καὶ ἀλλαχοῦ τὸ δέκα πάντα τάλαντα (Τ 247) καὶ τὸ οἱ δ’ ἐννέα πάντες ἀνέσταν (Η 161) E. Sic interpretatus est Ar. cf. ad v. c. Η 161. Σ 373. Ω 232. ε 244.