249 to 322

249. οἱ δ’ ἀβάκησαν. †)ἡ λέξις τῶν ἅπαξ εἰρημένων ἐστίν V. Has Ar. adnotare solebat contra chorizontes, quod Homerus et in Iliade et in Odyssea iis usus sit cf. Λ 147. Apoll. 2, 16 l. h. Eust. 1494, 59. 254. μὴ μὲν πρὶν Ὀδυσῆα μετὰ Τρώεσσ’ ἀναφῆναι πρίν γε τὸν ἐς νῆάς τε θοὰς κλισίας τ’ ἀφικέσθαι. Diple fuit propter constructionem adverbii πρίν cf. HMQT: ἔστιν ὅμοιον τῷ τὴν δ’ ἐγὼ οὐ λύσω, πρίν μιν καὶ γῆρας ἔπεισιν (Α 29) καὶ οὐδὲ ποτ’ ἐκπέρσει, πρίν μιν κύνες ἀργοὶ ἔδονται. (Σ 283). cf. ad Σ 283. γ 117. 285-289. ἔνθ’ ἄλλοι μὲν πάντες ἀκὴν ἔσαν υἷες Ἀχαιῶν, Ἄντικλος δὲ σέ γ’ οἶος ἀμείψασθαι ἐπέεσσιν ἤθελεν· ἀλλ’ Ὀδυσσεὺς ἐπὶ μάστακα χερσὶ πίεζε νωλεμέως κρατερῇσι, σάωσε δὲ πάντας Ἀχαιούς, τόφρα δ’ ἔχ’, ὄφρα σε νόσφιν ἀπήγαγε Παλλὰς Ἀθήνη. *)Ἀρίσταρχος τοὺς ε′ ἀθετεῖ, ἐπεὶ ἐν Ἰλιάδι οὐ μνημονεύει Ἀντίκλου ὁ ποιητής HQ. Idem Didymus. 287. ἀλλ’ Ὀδυσσεὺς ἐπὶ μάστακα χερσὶ πίεζεν. †)ἐπεπίεζε τὴν μάστακα, ὅ ἐστι τὸ στόμα, ἀπὸ τοῦ μασᾶσθαι Β. Sic interpretatus est Ar. vocabulum ad Ι 324 contra glossographos, qui ἀκρίδα explanabant. 295. ὕπνῳ ὕπο γλυκερῷ τερπώμεθα. *)[ἡ διπλῆ ὅτι] δοτική ἐστιν ἀντὶ γενικῆς H. cf. Λ 121. Σ 11. Τ 62. F. Ar. p. 23. 304. Ἀτρείδης δὲ καθεῦδε. Fuit diple periestigmene propter Zenodoti lectionem δ’ ἐκαθεῦδε. cf. γ 402. 312. τίπτε δέ σε χρειὼ δεῦρ’ ἤγαγε; *)[ἡ διπλῆ] πρὸς τὴν ἑρμηνείαν, [τίπτε] (τί ποτέ) σε χρειὼ ἤγαγε δήμιον ἢ ἴδιον; H. cf. γ 14. 317. κληηδόνα πατρὸς ἐνίσποις. *)[ἡ διπλῆ ὅτι] λείπει ἡ περὶ, ἵνα ᾖ, εἰ τινά μοι φήμην περὶ τοῦ πατρὸς ἐνίσποις Q. cf. F. Ar. 26. 322. τοὔνεκα νῦν τὰ σὰ γούναθ’ ἱκάνομαι, αἴ κ’ ἐθέλῃσθα. *)[ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἱκάνομαι] ἀντὶ τοῦ ἱκάνω· ἡ δὲ λέξις ἀντὶ τοῦ ἱκετεύω. BQ. Sic Ar. ad Χ 123. Apoll. l. h. 90, 33. γ 92. ζ 176.