Ancient Greek
4 to 74
Aristonicus of Alexandria, Περὶ Σημίων Ὀδυσσείας 4-3-74
Not analysed yet
4. εὗρε δὲ Τηλέμαχον καὶ Νέστορος ἀγλαὸν υἱὸν 6. ἤτοι Νεστορίδην μαλακῷ δεδμημένον ὕπνῳ. *)[ἡ διπλῆ ὅτι] πρὸς τὸ δεύτερον πρῶτον ἀπήντηκεν (cod. ἀπήντησεν) καὶ [κατὰ ἐνναλλαγὴν πτώσεως παρείληπται] (cod. ἀντίπτωσις) ἀντὶ τοῦ ὑπὸ μαλακοῦ ὕπνου δεδμημένον H. cf. L. Ar. 11. F. Ar. 24. 16. ἤδη γάρ ῥα πατήρ τε κασίγνητοί τε κέλονται Εὐρυμάχῳ γήμασθαι. *)ὅτι Ἰθακήσιος ὁ Ἰκάριος, οὐ Σπαρτιάτης, ἀδελφὸς Τύνδάρεω H. cf. schol. in E ad α 285, HMQ ad β 52. HQT ad δ 1. 19. μή νύ τι σεῦ ἀέκητι δόμων ἐκ κτῆμα φέρηται. Fuit nota de Aristophanis athetesi cf. in H: ἀθετεῖ Ἀριστοφάνης ἐπὶ σμικρολογίᾳ παντελῶς. Propter eandem caussam ceraunio apposito σ 281 sq. damnavit. cf. ad v. 91. 20. οἶσθα γὰρ, οἷος θυμός. Eust. 1773, 27 Zenodotum nostro loco pro οἶσθα scripsisse οἶσθας contendit. cf. α 337. Ar. ad Α 85. 24-26. ἀλλὰ σύ γ’ ἐλθὼν αὐτὸς ἐπιτρέψειας ἕκαστα δμωάων ἥ τίς τοι ἀρίστη φαίνεται εἶναι, εἰς ὅ κέ τοι φήνωσι θεοὶ κυδρὴν παράκοιτιν. εἰς ὅ κέ τοι φήνωσι θεοὶ κυδρὴν παράκοιτιν. ἔνιοι τοὺς γ′ νοθεύουσιν, ότι μηδὲν τούτων ἐπανελθὼνποιεῖ H. Dindorfius lemma 19-21 praefixit, sed scholion ad v. 24 —26 pertinere mihi videtur. Sic etiam La Roche II, p. 46. 29. ἐν πορθμῷ Ἰθάκης τε Σάμοιό τε. *)[ἡ διπλῆ ὅτι] τὴν Σάμην εἴρηκεν Σάμον διὰ τὸ μέτρον καὶ τὴν δείλην δείελον (ρ 606) ἐν ἄλλοις V. cf. L. Ar. 233, α 246. Φ 232. 31-32 not. 1. 45. λὰξ ποδὶ κινήσας, καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν. †)νοθεύεται ὡς διαπεπλασμένος ἐξ ἡμιστιχίου τῆς Κ′ Ἰλιάδος (158). ἐκεῖ γὰρ προσηκόντως Νέστωρ κοιμώμενον Διομήδην ἀνίστησι κύψαι (corr. Dind. τύψαι) κατοκνήσας διὰ τὸ γῆρας H. Vind. 133. cf. Κ 158, ubi asteriscus. 74. χρῇ ξεῖνον παρεόντα φιλεῖν, ἐθέλοντα δὲ πέμπειν. †)ἐν πολλοῖς οὐκ ἐφέρετο. καὶ ἔστιν Ἡσιόδειος τῆς φράσεως ὁ χαρακτήρ HQ. Vind. 133. cf. L. Ar. 343. Σ 39. Ω 614.