Ancient Greek
Parodos 2
Aristophanes, Ὄρνιθες 2.1
Not analysed yet
ἄγε σύννομέ μοι παῦσαι μὲν ὕπνου,
λῦσον δὲ νόμους ἱερῶν ὕμνων,
οὓς διὰ θείου στόματος θρηνεῖς
τὸν ἐμὸν καὶ σὸν πολύδακρυν Ἴτυν·
ἐλελιζομένης δʼ ἱεροῖς μέλεσιν
γένυος ξουθῆς
καθαρὰ χωρεῖ διὰ φυλλοκόμου
μίλακος ἠχὼ πρὸς Διὸς ἕδρας,
ἵνʼ ὁ χρυσοκόμας Φοῖβος ἀκούων
τοῖς σοῖς ἐλέγοις ἀντιψάλλων
ἐλεφαντόδετον φόρμιγγα θεῶν
ἵστησι χορούς· διὰ δʼ ἀθανάτων
στομάτων χωρεῖ ξύμφωνος ὁμοῦ
θεία μακάρων ὀλολυγή.
ὦ Ζεῦ βασιλεῦ τοῦ φθέγματος τοὐρνιθίου·
οἶον κατεμελίτωσε τὴν λόχμην ὃλην.
οὗτος.
τί ἔστιν;
οὐ σιωπήσει;
τί δαί;
οὕποψ μελῳδεῖν αὖ παρασκευάζεται.