Ancient Greek · ~7 min
Episode 3, lines 3.351-3.393
Aristophanes, Ἐκκλησιάζουσαι 3.351-393
Not analysed yet
ἀλλὰ σὺ μὲν ἱμονιάν τινʼ ἀποπατεῖς, ἐμοὶ δʼ
ὥρα βαδίζειν ἐστὶν εἰς ἐκκλησίαν,
ἤνπερ λάβω θοἰμάτιον, ὅπερ ἦν μοι μόνον.
κἄγωγʼ, ἐπειδὰν ἀποπατήσω· νῦν δέ μου
ἀχράς τις ἐγκλῄσασʼ ἔχει τὰ σιτία.
μῶν ἣν Θρασύβουλος εἶπε τοῖς Λακωνικοῖς;
νὴ τὸν Διόνυσον ἐνέχεται γοῦν μοι σφόδρα.
ἀτὰρ τί δράσω; καὶ γὰρ οὐδὲ τοῦτό με
μόνον τὸ λυποῦν ἐστιν, ἀλλʼ ὅταν φάγω,
ὅποι βαδιεῖταί μοι τὸ λοιπὸν ἡ κόπρος.
νῦν μὲν γὰρ οὗτος βεβαλάνωκε τὴν θύραν,
ὅστις ποτʼ ἔσθʼ ἅνθρωπος ἁχραδούσιος.
τίς ἂν οὖν ἰατρόν μοι μετέλθοι καὶ τίνα;
τίς τῶν κατὰ πρωκτὸν δεινός ἐστι τὴν τέχνην;
ἀλλʼ οἶδʼ, Ἀμύνων. ἀλλʼ ἴσως ἀρνήσεται.
Ἀντισθένη τις καλεσάτω πάσῃ τέχνῃ.
οὗτος γὰρ ἁνὴρ ἕνεκά γε στεναγμάτων
οἶδεν τί πρωκτὸς βούλεται χεζητιῶν.
ὦ πότνιʼ Εἰλείθυια μή με περιίδῃς
διαρραγέντα μηδὲ βεβαλανωμένον,
ἵνα μὴ γένωμαι σκωραμὶς κωμῳδική.
οὗτος τί ποιεῖς; οὔτι που χέζεις;
ἐγώ;
οὐ δῆτʼ ἔτι γε μὰ τὸν Δίʼ, ἀλλʼ ἀνίσταμαι.
τὸ τῆς γυναικὸς δʼ ἀμπέχει χιτώνιον;
ἐν τῷ σκότῳ γὰρ τοῦτʼ ἔτυχον ἔνδον λαβών.
ἀτὰρ πόθεν ἥκεις ἐτεόν;
ἐξ ἐκκλησίας.
ἤδη λέλυται γάρ;
νὴ Δίʼ ὄρθριον μὲν οὖν.
καὶ δῆτα πολὺν ἡ μίλτος ὦ Ζεῦ φίλτατε
γέλων παρέσχεν, ἣν προσέρραινον κύκλῳ.
τὸ τριώβολον δῆτʼ ἔλαβες;
εἰ γὰρ ὤφελον.
ἀλλʼ ὕστερος νῦν ἦλθον, ὥστʼ αἰσχύνομαι
μὰ τὸν Δίʼ οὐδένʼ ἄλλον ἢ τὸν θύλακον.
τὸ δʼ αἴτιον τί;
πλεῖστος ἀνθρώπων ὄχλος,
ὅσος οὐδεπώποτʼ ἦλθʼ ἁθρόος ἐς τὴν πύκνα.
καὶ δῆτα πάντες σκυτοτόμοις ᾐκάζομεν
ὁρῶντες αὐτούς. οὐ γὰρ ἀλλʼ ὑπερφυῶς
ὡς λευκοπληθὴς ἦν ἰδεῖν ἡκκλησία·
ὥστʼ οὐκ ἔλαβον οὔτʼ αὐτὸς οὔτʼ ἄλλοι συχνοί.
οὐδʼ ἄρʼ ἂν ἐγὼ λάβοιμι νῦν ἐλθών;
πόθεν;
οὐδʼ εἰ μὰ Δία τότʼ ἦλθες ὅτε τὸ δεύτερον
ἁλεκτρυὼν ἐφθέγγετʼ.
οἴμοι δείλαιος.
Ἀντίλοχʼ ἀποίμωξόν με τοῦ τριωβόλου
τὸν ζῶντα μᾶλλον. τἀμὰ γὰρ διοίχεται.