Ancient Greek
Episode 12, lines 12.1193-12.1235
Aristophanes, Ἱππῆς 12.1193-1235
Not analysed yet
οἴμοι, πόθεν λαγῷά μοι γενήσεται;
ὦ θυμὲ νυνὶ βωμολόχον ἔξευρέ τι.
ὁρᾷς τάδʼ ὦ κακόδαιμον;
ὀλίγον μοι μέλει·
ἐκεινοιὶ γὰρ ὡς ἔμʼ ἔρχονταί τινες
πρέσβεις ἔχοντες ἀργυρίου βαλλάντια.
ποῦ ποῦ;
τί δέ σοι τοῦτʼ; οὐκ ἐάσεις τοὺς ξένους;
ὦ Δημίδιον ὁρᾷς τὰ λαγῷʼ ἅ σοι φέρω;
οἴμοι τάλας ἀδίκως γε τἄμʼ ὑφήρπασας.
νὴ τὸν Ποσειδῶ καὶ σὺ γὰρ τοὺς ἐκ Πύλου.
εἴπʼ, ἀντιβολῶ, πῶς ἐπενόησας ἁρπάσαι;
τὸ μὲν νόημα τῆς θεοῦ, τὸ δὲ κλέμμʼ ἐμόν.
ἐγὼ δʼ ἐκινδύνευσʼ, ἐγὼ δʼ ὤπτησά γε.
ἄπιθʼ· οὐ γὰρ ἀλλὰ τοῦ παραθέντος ἡ χάρις.
οἴμοι κακοδαίμων, ὑπεραναιδευθήσομαι.
τί οὐ διακρίνεις Δῆμʼ ὁπότερός ἐστι νῷν
ἀνὴρ ἀμείνων περὶ σὲ καὶ τὴν γαστέρα;
τῷ δῆτʼ ἂν ὑμᾶς χρησάμενος τεκμηρίῳ
δόξαιμι κρίνειν τοῖς θεαταῖσιν σοφῶς;
ἐγὼ φράσω σοι. τὴν ἐμὴν κίστην ἰὼν
ξύλλαβε σιωπῇ καὶ βασάνισον ἅττʼ ἔνι,
καὶ τὴν Παφλαγόνος· κἀμέλει κρινεῖς καλῶς.
φέρʼ ἴδω τί οὖν ἔνεστιν;
οὐχ ὁρᾷς κενὴν
ὦ παππίδιον; ἅπαντα γάρ σοι παρεφόρουν.
αὕτη μὲν ἡ κίστη τὰ τοῦ Δήμου φρονεῖ.
βάδιζέ νυν καὶ δεῦρο πρὸς τὴν Παφλαγόνος.
ὁρᾷς τάδʼ;
οἴμοι τῶν ἀγαθῶν ὅσων πλέα.
ὅσον τὸ χρῆμα τοῦ πλακοῦντος ἀπέθετο·
ἐμοὶ δʼ ἔδωκεν ἀποτεμὼν τυννουτονί.
τοιαῦτα μέντοι καὶ πρότερόν σʼ ἠργάζετο·
σοὶ μὲν προσεδίδου μικρὸν ὧν ἐλάμβανεν,
αὐτὸς δʼ ἑαυτῷ παρετίθει τὰ μείζονα.
ὦ μιαρὲ κλέπτων δή με ταῦτʼ ἐξηπάτας;
ἐγὼ δέ τυ ἐστεφάνιξα κἀδωρησάμαν.
ἐγὼ δʼ ἔκλεπτον ἐπʼ ἀγαθῷ γε τῇ πόλει.
κατάθου ταχέως τὸν στέφανον, ἵνʼ ἐγὼ τουτῳὶ
αὐτὸν περιθῶ.
κατάθου ταχέως μαστιγία.
οὐ δῆτʼ, ἐπεί μοι χρησμός ἐστι Πυθικὸς
φράζων ὑφʼ οὗ †δεήσει μʼ† ἡττᾶσθαι μόνου.
τοὐμόν γε φράζων ὄνομα καὶ λίαν σαφῶς.
καὶ μήν σʼ ἐλέγξαι βούλομαι τεκμηρίῳ,
εἴ τι ξυνοίσεις τοῦ θεοῦ τοῖς θεσφάτοις.
καί σου τοσοῦτον πρῶτον ἐκπειράσομαι·
παῖς ὢν ἐφοίτας ἐς τίνος διδασκάλου;