Ancient Greek · ~7 min
Episode 12, lines 12.1151-12.1192
Aristophanes, Ἱππῆς 12.1151-1192
Not analysed yet
ἄπαγʼ ἐς μακαρίαν ἐκποδών.
σύ γʼ ὦ φθόρε.
ὦ Δῆμʼ ἐγὼ μέντοι παρεσκευασμένος
τρίπαλαι κάθημαι βουλόμενός σʼ εὐεργετεῖν.
ἐγὼ δὲ δεκάπαλαί γε καὶ δωδεκάπαλαι
καὶ χιλιόπαλαι καὶ προπαλαιπαλαίπαλαι.
ἐγὼ δὲ προσδοκῶν γε τρισμυριόπαλαι
βδελύττομαί σφω καὶ προπαλαιπαλαίπαλαι.
οἶσθʼ οὖν ὃ δρᾶσον;
εἰ δὲ μή, φράσεις γε σύ.
ἄφες ἀπὸ βαλβίδων ἐμέ τε καὶ τουτονί,
ἵνα σʼ εὖ ποιῶμεν ἐξ ἴσου.
δρᾶν ταῦτα χρή.
ἄπιτον.
ἰδού.
θέοιτʼ ἄν.
ὑποθεῖν οὐκ ἐῶ.
ἀλλʼ ἢ μεγάλως εὐδαιμονήσω τήμερον
ὑπὸ τῶν ἐραστῶν νὴ Δίʼ ἢ ʼγὼ θρύψομαι.
ὁρᾷς; ἐγώ σοι πρότερος ἐκφέρω δίφρον.
ἀλλʼ οὐ τράπεζαν, ἀλλʼ ἐγὼ προτεραίτερος.
ἰδοὺ φέρω σοι τήνδε μαζίσκην ἐγὼ
ἐκ τῶν ὀλῶν τῶν ἐκ Πύλου μεμαγμένην.
ἐγὼ δὲ μυστίλας μεμυστιλημένας
ὑπὸ τῆς θεοῦ τῇ χειρὶ τἠλεφαντίνῃ.
ὡς μέγαν ἄρʼ εἶχες ὦ πότνια τὸν δάκτυλον.
ἐγὼ δʼ ἔτνος γε πίσινον εὔχρων καὶ καλόν·
ἐτόρυνε δʼ αὔθʼ ἡ Παλλὰς ἡ Πυλαιμάχος.
ὦ Δῆμʼ ἐναργῶς ἡ θεός σʼ ἐπισκοπεῖ,
καὶ νῦν ὑπερέχει σου χύτραν ζωμοῦ πλέαν.
οἴει γὰρ οἰκεῖσθʼ ἂν ἔτι τήνδε τὴν πόλιν,
εἰ μὴ φανερῶς ἡμῶν ὑπερεῖχε τὴν χύτραν;
τουτὶ τέμαχός σοὔδωκεν ἡ Φοβεσιστράτη.
ἡ δʼ Ὀβριμοπάτρα γʼ ἑφθὸν ἐκ ζωμοῦ κρέας
καὶ χόλικος ἠνύστρου τε καὶ γαστρὸς τόμον.
καλῶς γʼ ἐποίησε τοῦ πέπλου μεμνημένη.
ἡ Γοργολόφα σʼ ἐκέλευε τουτουὶ φαγεῖν
ἐλατῆρος, ἵνα τὰς ναῦς ἐλαύνωμεν καλῶς.
λαβὲ καὶ ταδί νυν.
καὶ τί τούτοις χρήσομαι
τοῖς ἐντέροις;
ἐπίτηδες αὔτʼ ἔπεμψέ σοι
ἐς τὰς τριήρεις ἐντερόνειαν ἡ θεός·
ἐπισκοπεῖ γὰρ περιφανῶς τὸ ναυτικόν.
ἔχε καὶ πιεῖν κεκραμένον τρία καὶ δύο.
ὡς ἡδὺς ὦ Ζεῦ καὶ τὰ τρία φέρων καλῶς.
ἡ Τριτογενὴς γὰρ αὐτὸν ἐνετριτώνισεν.
λαβέ νυν πλακοῦντος πίονος παρʼ ἐμοῦ τόμον.
παρʼ ἐμοῦ δʼ ὅλον γε τὸν πλακοῦντα τουτονί.
ἀλλʼ οὐ λαγῷʼ ἕξεις ὁπόθεν δῷς, ἀλλʼ ἐγώ.