Ancient Greek · ~11 min
Agon 4
Aristophanes, Λυσιστράτη 4.4
Not analysed yet
καὶ μὴν αὐτῶν τοῦτʼ ἐπιθυμῶ νὴ τὸν Δία πρῶτα πυθέσθαι,
ὅ τι βουλόμεναι τὴν πόλιν ἡμῶν ἀπεκλῄσατε τοῖσι μοχλοῖσιν.
ἵνα τἀργύριον σῶν παρέχοιμεν καὶ μὴ πολεμοῖτε διʼ αὐτό.
διὰ τἀργύριον πολεμοῦμεν γάρ;
καὶ τἄλλα γε πάντʼ ἐκυκήθη.
ἵνα γὰρ Πείσανδρος ἔχοι κλέπτειν χοἰ ταῖς ἀρχαῖς ἐπέχοντες,
ἀεί τινα κορκορυγὴν ἐκύκων. οἱ δʼ οὖν τοῦδʼ οὕνεκα δρώντων
ὅ τι βούλονται· τὸ γὰρ ἀργύριον τοῦτʼ οὐκέτι μὴ καθέλωσιν.
ἀλλὰ τί δράσεις;
τοῦτό μʼ ἐρωτᾷς; ἡμεῖς ταμιεύσομεν αὐτό.
ὑμεῖς ταμιεύσετε τἀργύριον;
τί δὲ δεινὸν τοῦτο νομίζεις;
οὐ καὶ τἄνδον χρήματα πάντως ἡμεῖς ταμιεύομεν ὑμῖν;
ἀλλʼ οὐ ταὐτόν.
πῶς οὐ ταὐτόν;
πολεμητέον ἔστʼ ἀπὸ τούτου.
ἀλλʼ οὐδὲν δεῖ πρῶτον πολεμεῖν.
πῶς γὰρ σωθησόμεθʼ ἄλλως;
ἡμεῖς ὑμᾶς σώσομεν.
ὑμεῖς;
ἡμεῖς μέντοι.
σχέτλιόν γε.
ὡς σωθήσει, κἂν μὴ βούλῃ.
δεινόν γε λέγεις.
ἀγανακτεῖς.
ἀλλὰ ποιητέα ταῦτʼ ἐστὶν ὅμως.
νὴ τὴν Δήμητρʼ ἄδικόν γε.
σωστέον ὦ τᾶν.
κεἰ μὴ δέομαι;
τοῦδʼ οὕνεκα καὶ πολὺ μᾶλλον.
ὑμῖν δὲ πόθεν περὶ τοῦ πολέμου τῆς τʼ εἰρήνης ἐμέλησεν;
ἡμεῖς φράσομεν.
λέγε δὴ ταχέως, ἵνα μὴ κλάῃς,
ἀκροῶ δή,
καὶ τὰς χεῖρας πειρῶ κατέχειν.
ἀλλʼ οὐ δύναμαι· χαλεπὸν γὰρ
ὑπὸ τῆς ὀργῆς αὐτὰς ἴσχειν.
κλαύσει τοίνυν πολὺ μᾶλλον.
τοῦτο μὲν ὦ γραῦ σαυτῇ κρώξαις· σὺ δέ μοι λέγε.
ταῦτα ποιήσω.
ἡμεῖς τὸν μὲν πρότερον πόλεμον †καὶ τὸν χρόνον ἠνεσχόμεθα †
ὑπὸ σωφροσύνης τῆς ἡμετέρας τῶν ἀνδρῶν ἅττʼ ἐποιεῖτε.
οὐ γὰρ γρύζειν εἰᾶθʼ ἡμᾶς. καίτοὐκ ἠρέσκετέ γʼ ἡμᾶς.
ἀλλʼ ᾐσθανόμεσθα καλῶς ὑμῶν, καὶ πολλάκις ἔνδον ἂν οὖσαι
ἠκούσαμεν ἄν τι κακῶς ὑμᾶς βουλευσαμένους μέγα πρᾶγμα·
εἶτʼ ἀλγοῦσαι τἄνδοθεν ὑμᾶς ἐπανηρόμεθʼ ἂν γελάσασαι,
τί βεβούλευται περὶ τῶν σπονδῶν ἐν τῇ στήλῃ παραγράψαι
ἐν τῷ δήμῳ τήμερονὑμῖν; τίδὲ σοὶ ταῦτʼ; ἦ δʼ ὃς ἂν ἁνήρ.
οὐ σιγήσει; κἀγὼ ἐσίγων.
ἀλλʼ οὐκ ἂν ἐγώ ποτʼ ἐσίγων.
κἂν ᾤμωζές γʼ, εἰ μὴ ʼσίγας.
τοιγὰρ ἔγωγʼ ἔνδον ἐσίγων.
ἔτερόν τι πονηρότερον βούλευμʼ ἐπεπύσμεθʼ ἂν ὑμῶν·
εἶτʼ ἠρόμεθʼ ἄν· πῶς ταῦτʼ ὦνερ διαπράττεσθʼ ὧδʼ ἀνοήτως;
ὁ δέ μʼ εὐθὺς ὑποβλέψας ἂν ἔφασκʼ, εἰ μὴ τὸν στήμονα νήσω,
ὀτοτύξεσθαι μακρὰ τὴν κεφαλήν· πόλεμος δʼ ἄνδρεσσι μελήσει.
ὀρθῶς γε λέγων νὴ Δίʼ ἐκεῖνος.
πῶς ὀρθῶς ὦ κακόδαιμον,
εἰ μηδὲ κακῶς βουλευομένοις ἐξῆν ὑμῖν ὑποθέσθαι;
ὅτε δὴ δʼ ὑμῶν ἐν ταῖσιν ὁδοῖς φανερῶς ἠκούομεν ἤδη,
οὐκ ἔστιν ἀνὴρ ἐν τῇ χώρᾳ; μὰ Δίʼ οὐ δῆτʼ, εἶφʼ ἕτερός τις·
μετὰ ταῦθʼ ἡμῖν εὐθὺς ἔδοξεν σῶσαι τὴν Ἑλλάδα κοινῇ
ταῖσι γυναιξὶν συλλεχθείσαις. ποῖ γὰρ καὶ χρῆν ἀναμεῖναι;
ἢν οὖν ἡμῶν χρηστὰ λεγουσῶν ἐθελήσητʼ ἀντακροᾶσθαι
κἀντισιωπᾶθʼ ὥσπερ χἠμεῖς, ἐπανορθώσαιμεν ἂν ὑμᾶς.
ὑμεῖς ἡμᾶς; δεινόν γε λέγεις κοὐ τλητὸν ἔμοιγε.
σιώπα.
σοί γʼ ὦ κατάρατε σιωπῶ ʼγώ, καὶ ταῦτα κάλυμμα φορούσῃ
περὶ τὴν κεφαλήν; μή νυν ζῴην.