Ancient Greek · ~2 min
Lyric-Scene 6
Aristophanes, Εἰρήνη 6.1
Not analysed yet
εὐδαιμονικῶς γʼ ὁ πρεσβύτης,
ὅσα γʼ ὧδʼ ἰδεῖν,
τὰ νῦν τάδε πράττει.
τί δῆτʼ ἐπειδὰν νυμφίον μʼ ὁρᾶτε λαμπρὸν ὄντα;
ζηλωτὸς ἔσει, γέρον,
αὖθις νέος ὢν πάλιν,
μύρῳ κατάλειπτος.
οἶμαι. τί δῆθʼ ὅταν ξυνὼν τῶν τιτθίων ἔχωμαι;
εὐδαιμονέστερος φανεῖ τῶν Καρκίνου στροβίλων.
οὔκουν δικαίως; ὅστις εἰς
ὄχημα κανθάρου ʼπιβὰς
ἔσωσα τοὺς Ἕλληνας, ὥστʼ
ἐν τοῖς ἀγροῖσιν αὐτοὺς
ἅπαντας ὄντας ἀσφαλῶς
βινεῖν τε καὶ καθεύδειν.