Ancient Greek
Episode 10, lines 10.959-10.1002
Aristophanes, Πλοῦτος 10.959-1002
Not analysed yet
ἆρʼ ὦ φίλοι γέροντες ἐπὶ τὴν οἰκίαν
ἀφίγμεθʼ ὄντως τοῦ νέου τούτου θεοῦ,
ἢ τῆς ὁδοῦ τὸ παράπαν ἡμαρτήκαμεν;
ἀλλʼ ἴσθʼ ἐπʼ αὐτὰς τὰς θύρας ἀφιγμένη
ὦ μειρακίσκη· πυνθάνει γὰρ ὡρικῶς.
φέρε νυν ἐγὼ τῶν ἔνδοθεν καλέσω τινά.
μὴ δῆτʼ· ἐγὼ γὰρ αὐτὸς ἐξελήλυθα.
ἀλλʼ ὅ τι μάλιστʼ ἐλήλυθας λέγειν σʼ ἐχρῆν.
πέπονθα δεινὰ καὶ παράνομʼ ὦ φίλτατε·
ἀφʼ οὗ γὰρ ὁ θεὸς οὗτος ἤρξατο βλέπειν,
ἀβίωτον εἶναί μοι πεποίηκε τὸν βίον.
τί δʼ ἔστιν; ἦ που καὶ σὺ συκοφάντρια
εν ταῖς γυναιξὶν ἦσθα;
μὰ Δίʼ ἐγὼ μὲν οὔ.
ἀλλʼ οὐ λαχοῦσʼ ἔπινες ἐν τῷ γράμματι;
σκώπτεις· ἐγὼ δὲ κατακέκνισμαι δειλάκρα.
οὔκουν ἐρεῖς ἀνύσασα τὸν κνισμὸν τίνα;
ἄκουέ νυν. ἦν μοί τι μειράκιον φίλον,
πενιχρὸν μέν, ἄλλως δʼ εὐπρόσωπον καὶ καλὸν
καὶ χρηστόν· εἰ γάρ του δεηθείην ἐγώ,
ἅπαντʼ ἐποίει κοσμίως μοι καὶ καλῶς·
ἐγὼ δʼ ἐκείνῳ πάντα ταῦθʼ ὑπηρέτουν.
τί δʼ ἦν ὅ τι σου μάλιστʼ ἐδεῖθʼ ἑκάστοτε;
οὐ πολλά· καὶ γὰρ ἐκνομίως μʼ ᾐσχύνετο.
ἀλλʼ ἀργυρίου δραχμὰς ἂν ᾔτησʼ εἴκοσιν
εἰς ἱμάτιον, ὀκτὼ δʼ ἂν εἰς ὑποδήματα·
καὶ ταῖς ἀδελφαῖς ἀγοράσαι χιτώνιον
ἐκέλευσεν ἂν τῇ μητρί θʼ ἱματίδιον·
πυρῶν τʼ ἂν ἐδεήθη μεδίμνων τεττάρων.
οὐ πολλὰ τοίνυν μὰ τὸν Ἀπόλλω ταῦτά γε
εἴρηκας, ἀλλὰ δῆλον ὅτι σʼ ᾐσχύνετο.
καὶ ταῦτα τοίνυν οὐχ ἕνεκα μισητίας
αἰτεῖν μʼ ἔφασκεν, ἀλλὰ φιλίας οὕνεκα,
ἵνα τοὐμὸν ἱμάτιον φορῶν μεμνῇτό μου.
λέγεις ἐρῶντʼ ἄνθρωπον ἐκνομιώτατα.
ἀλλʼ οὐχὶ νῦν ὁ βδελυρὸς ἔτι τὸν νοῦν ἔχει
τὸν αὐτόν, ἀλλὰ πολὺ μεθέστηκεν πάνυ.
ἐμοῦ γὰρ αὐτῷ τὸν πλακοῦντα τουτονὶ
καὶ τἄλλα τἀπὶ τοῦ πίνακος τραγήματα
ἐπόντα πεμψάσης ὑπειπούσης θʼ ὅτι
εἰς ἑσπέραν ἥξοιμι—
τί σʼ ἔδρασʼ; εἰπέ μοι.
ἄμητα προσαπέπεμψεν ἡμῖν τουτονί,
ἐφʼ ᾧ τʼ ἐκεῖσε μηδέποτέ μʼ ἐλθεῖν ἔτι,
καὶ πρὸς ἐπὶ τούτοις εἶπεν ἀποπέμπων ὅτι
πάλαι ποτʼ ἦσαν ἄλκιμοι Μιλήσιοι.