Ancient Greek · ~7 min
Episode 7, lines 7.724-7.769
Aristophanes, Πλοῦτος 7.724-769
Not analysed yet
ἐνταῦθα νῦν κάθησο καταπεπλασμένος,
ἵνʼ ὑπομνύμενον παύσω σε τὰς ἐκκλησίας.
ὡς φιλόπολίς τίς ἐσθʼ ὁ δαίμων καὶ σοφός.
μετὰ τοῦτο τῷ Πλούτωνι παρεκαθέζετο,
καὶ πρῶτα μὲν δὴ τῆς κεφαλῆς ἐφήψατο,
ἔπειτα καθαρὸν ἡμιτύβιον λαβὼν
τὰ βλέφαρα περιέψησεν· ἡ Πανάκεια δὲ
κατεπέτασʼ αὐτοῦ τὴν κεφαλὴν φοινικίδι
καὶ πᾶν τὸ πρόσωπον· εἶθʼ ὁ θεὸς ἐπόππυσεν.
ἐξῃξάτην οὖν δύο δράκοντʼ ἐκ τοῦ νεὼ
ὑπερφυεῖς τὸ μέγεθος.
ὦ φίλοι θεοί.
τούτω δʼ ὑπὸ τὴν φοινικίδʼ ὑποδύνθʼ ἡσυχῇ
τὰ βλέφαρα περιέλειχον, ὥς γʼ ἐμοὶ δοκεῖ·
καὶ πρίν σε κοτύλας ἐκπιεῖν οἴνου δέκα,
ὁ Πλοῦτος ὦ δέσποινʼ ἀνειστήκει βλέπων·
ἐγὼ δὲ τὼ χεῖρʼ ἀνεκρότησʼ ὑφʼ ἡδονῆς
τὸν δεσπότην τʼ ἤγειρον. ὁ θεὸς δʼ εὐθέως
ἠφάνισεν αὑτὸν οἵ τʼ ὄφεις ἐς τὸν νεών.
οἱ δʼ ἐγκατακείμενοι παρʼ αὐτῷ πῶς δοκεῖς
τὸν Πλοῦτον ἠσπάζοντο καὶ τὴν νύχθʼ ὅλην
ἐγρηγόρεσαν, ἕως διέλαμψεν ἡμέρα.
ἐγὼ δʼ ἐπῄνουν τὸν θεὸν πάνυ σφόδρα,
ὅτι βλέπειν ἐποίησε τὸν Πλοῦτον ταχύ,
τὸν δὲ Νεοκλείδην μᾶλλον ἐποίησεν τυφλόν.
ὅσην ἔχεις τὴν δύναμιν ὦναξ δέσποτα.
ἀτὰρ φράσον μοι, ποῦʼ σθʼ ὁ Πλοῦτος;
ἔρχεται.
ἀλλʼ ἦν περὶ αὐτὸν ὄχλος ὑπερφυὴς ὅσος.
οἱ γὰρ δίκαιοι πρότερον ὄντες καὶ βίον
ἔχοντες ὀλίγον αὐτὸν ἠσπάζοντο καὶ
ἐδεξιοῦνθʼ ἅπαντες ὑπὸ τῆς ἡδονῆς·
ὅσοι δʼ ἐπλούτουν οὐσίαν τʼ εἶχον συχνὴν
οὐκ ἐκ δικαίου τὸν βίον κεκτημένοι,
ὀφρῦς ξυνῆγον ἐσκυθρώπαζόν θʼ ἅμα.
οἱ δʼ ἠκολούθουν κατόπιν ἐστεφανωμένοι
γελῶντες εὐφημοῦντες· ἐκτυπεῖτο δὲ
ἐμβὰς γερόντων εὐρύθμοις προβήμασιν.
ἀλλʼ εἶʼ ἁπαξάπαντες ἐξ ἑνὸς λόγου
ὀρχεῖσθε καὶ σκιρτᾶτε καὶ χορεύετε·
οὐδεὶς γὰρ ὑμῖν εἰσιοῦσιν ἀγγελεῖ,
ὡς ἄλφιτʼ οὐκ ἔνεστιν ἐν τῷ θυλάκῳ.
νὴ τὴν Ἑκάτην κἀγὼ δʼ ἀναδῆσαι βούλομαι
εὐαγγέλιά σε κριβανωτῶν ὁρμαθῷ
τοιαῦτʼ ἀπαγγείλαντα.
μή νυν μέλλʼ ἔτι,
ὡς ἅνδρες ἐγγύς εἰσιν ἤδη τῶν θυρῶν.
φέρε νυν ἰοῦσʼ εἴσω κομίσω καταχύσματα
ὥσπερ νεωνήτοισιν ὀφθαλμοῖς ἐγώ.