Ancient Greek · ~7 min
Lyric-Scene 11, lines 11.11.1370-11.11.1414
Aristophanes, Βάτραχοι 11.11.1370-1414
Not analysed yet
ἐπίπονοί γʼ οἱ δεξιοί.
τόδε γὰρ ἕτερον αὖ τέρας
νεοχμόν, ἀτοπίας πλέων,
ὃ τίς ἂν ἐπενόησεν ἄλλος;
μὰ τὸν ἐγὼ μὲν οὐδʼ ἂν εἴ τις
ἔλεγέ μοι τῶν ἐπιτυχόντων,
ἐπιθόμην, ἀλλʼ ᾠόμην ἂν
αὐτὸν αὐτὰ ληρεῖν.
ἴθι δὴ παρίστασθον παρὰ τὼ πλάστιγγʼ,
ἰδού.
καὶ λαβομένω τὸ ῥῆμʼ ἑκάτερος εἴπατον,
καὶ μὴ μεθῆσθον, πρὶν ἂν ἐγὼ σφῷν κοκκύσω.
ἐχόμεθα.
τοὔπος νῦν λέγετον ἐς τὸν σταθμόν.
εἴθʼ ὤφελʼ Ἀργοῦς μὴ διαπτάσθαι σκάφος.
Σπερχειὲ ποταμὲ βουνόμοι τʼ ἐπιστροφαί.
κόκκυ, μέθεσθε· καὶ πολύ γε κατωτέρω
χωρεῖ τὸ τοῦδε.
καὶ τί ποτʼ ἐστὶ ταἴτιον;
ὅτι εἰσέθηκε ποταμόν, ἐριοπωλικῶς
ὑγρὸν ποιήσας τοὔπος ὥσπερ τἄρια,
σὺ δʼ εἰσέθηκας τοὔπος ἐπτερωμένον.
ἀλλʼ ἕτερον εἰπάτω τι κἀντιστησάτω.
λάβεσθε τοίνυν αὖθις.
ἢν ἰδού.
λέγε.
οὐκ ἔστι Πειθοῦς ἱερὸν ἄλλο πλὴν λόγος.
μόνος θεῶν γὰρ Θάνατος οὐ δώρων ἐρᾷ.
μέθεσθε μέθεσθε· καὶ τὸ τοῦδέ γʼ αὖ ῥέπει·
θάνατον γὰρ εἰσέθηκε βαρύτατον κακόν.
ἐγὼ δὲ πειθώ γʼ ἔπος ἄριστʼ εἰρημένον.
πειθὼ δὲ κοῦφόν ἐστι καὶ νοῦν οὐκ ἔχον.
ἀλλʼ ἕτερον αὖ ζήτει τι τῶν βαρυστάθμων,
ὅ τι σοι καθέλξει, καρτερόν τε καὶ μέγα.
φέρε ποῦ τοιοῦτον δῆτά μοὐστί; ποῦ;
φράσω·
βέβληκʼ Ἀχιλλεὺς δύο κύβω καὶ τέτταρα.
λέγοιτʼ ἄν, ὡς αὕτη ʼστὶ λοιπὴ σφῷν στάσις.
σιδηροβριθές τʼ ἔλαβε δεξιᾷ ξύλον.
ἐφʼ ἅρματος γὰρ ἅρμα καὶ νεκρῷ νεκρός.
ἐξηπάτηκεν αὖ σὲ καὶ νῦν.
τῷ τρόπῳ;
δύʼ ἅρματʼ εἰσέθηκε καὶ νεκρὼ δύο,
οὓς οὐκ ἂν ἄραιντʼ οὐδʼ ἑκατὸν Αἰγύπτιοι.
καὶ μηκέτʼ ἔμοιγε κατʼ ἔπος, ἀλλʼ ἐς τὸν σταθμὸν
αὐτὸς τὰ παιδίʼ ἡ γυνὴ Κηφισοφῶν
ἐμβὰς καθήσθω, συλλαβὼν τὰ βιβλία·
ἐγὼ δὲ δύʼ ἔπη τῶν ἐμῶν ἐρῶ μόνον.
ἅνδρες φίλοι, κἀγὼ μὲν αὐτοὺς οὐ κρινῶ.
οὐ γὰρ διʼ ἔχθρας οὐδετέρῳ γενήσομαι.
τὸν μὲν γὰρ ἡγοῦμαι σοφὸν τῷ δʼ ἥδομαι.
οὐδὲν ἄρα πράξεις ὧνπερ ἦλθες οὕνεκα;