Ancient Greek · ~7 min
Lyric-Scene 11, lines 11.11.1415-11.11.1456b
Aristophanes, Βάτραχοι 11.11.1415-1456b
Not analysed yet
ἐὰν δὲ κρίνω;
τὸν ἕτερον λαβὼν ἄπει,
ὁπότερον ἂν κρίνῃς, ἵνʼ ἔλθῃς μὴ μάτην.
εὐδαιμονοίης. φέρε πύθεσθέ μου ταδί.
ἐγὼ κατῆλθον ἐπὶ ποιητήν. τοῦ χάριν;
ἵνʼ ἡ πόλις σωθεῖσα τοὺς χοροὺς ἄγῃ.
ὁπότερος οὖν ἂν τῇ πόλει παραινέσῃ
μᾶλλόν τι χρηστόν, τοῦτον ἄξειν μοι δοκῶ.
πρῶτον μὲν οὖν περὶ Ἀλκιβιάδου τίνʼ ἔχετον
γνώμην ἑκάτερος; ἡ πόλις γὰρ δυστοκεῖ.
ἔχει δὲ περὶ αὐτοῦ τίνα γνώμην;
τίνα;
ποθεῖ μέν, ἐχθαίρει δέ, βούλεται δʼ ἔχειν.
ἀλλʼ ὅ τι νοεῖτον εἴπατον τούτου πέρι.
μισῶ πολίτην, ὅστις ὠφελεῖν πάτραν
βραδὺς πέφυκε μεγάλα δὲ βλάπτειν ταχύς,
καὶ πόριμον αὑτῷ τῇ πόλει δʼ ἀμήχανον.
εὖ γʼ ὦ Πόσειδον· σὺ δὲ τίνα γνώμην ἔχεις;
οὐ χρὴ λέοντος σκύμνον ἐν πόλει τρέφειν,
ἢν δʼ ἐκτραφῇ τις, τοῖς τρόποις ὑπηρετεῖν.
νὴ τὸν Δία τὸν σωτῆρα δυσκρίτως γʼ ἔχω·
ὁ μὲν σοφῶς γὰρ εἶπεν, ὁ δʼ ἕτερος σαφῶς.
ἀλλʼ ἔτι μίαν γνώμην ἑκάτερος εἴπατον
περὶ τῆς πόλεως ἥντινʼ ἔχετον σωτηρίαν.
εἴ τις πτερώσας Κλεόκριτον Κινησίᾳ,
αἴροιεν αὖραι πελαγίαν ὑπὲρ πλάκα.
γέλοιον ἂν φαίνοιτο· νοῦν δʼ ἔχει τίνα;
εἰ ναυμαχοῖεν κᾆτʼ ἔχοντες ὀξίδας
ῥαίνοιεν ἐς τὰ βλέφαρα τῶν ἐναντίων.
ἐγὼ μὲν οἶδα καὶ θέλω φράζειν.
λέγε.
ὅταν τὰ νῦν ἄπιστα πίσθʼ ἡγώμεθα,
τὰ δʼ ὄντα πίστʼ ἄπιστα.
πῶς; οὐ μανθάνω.
ἀμαθέστερόν πως εἰπὲ καὶ σαφέστερον.
εἰ τῶν πολιτῶν οἷσι νῦν πιστεύομεν,
τούτοις ἀπιστήσαιμεν, οἷς δʼ οὐ χρώμεθα,
τούτοισι χρησαίμεσθʼ, ἴσως σωθεῖμεν ἄν.
εἰ νῦν γε δυστυχοῦμεν ἐν τούτοισι, πῶς
τἀναντίʼ ἂν πράττοντες οὐ σῳζοίμεθʼ ἄν;
εὖ γʼ ὦ Παλάμηδες, ὦ σοφωτάτη φύσις.
ταυτὶ πότερʼ αὐτὸς ηὗρες ἢ Κηφισοφῶν;
ἐγὼ μόνος· τὰς δʼ ὀξίδας Κηφισοφῶν.
τί δαὶ σύ; τί λέγεις;
τὴν πόλιν νῦν μοι φράσον
πρῶτον τίσι χρῆται· πότερα τοῖς χρηστοῖς;
πόθεν;
μισεῖ κάκιστα.
τοῖς πονηροῖς δʼ ἥδεται;